5go 
269. 
BUNGE 
majore dentibus longioribus, corolla calycem duplam nec triplum longa, 
lecuminibus majoribus crassioribus, seminibus in quoque loculo 4 — 5 
8 J ) quoq , 
quae in À. hypoglottide saepe solitaria vel bina, caeteris ovulis abortivis. 
Astragalus adsurgens Vall. — FI. alt, IL p. 295. n. 2. 
270. Astragalus mullicaulis Led. FL alt, IL p. 295. n. 4. 
271. 
272. 
Species haec minus fauste inter Astragalos hypogloitideos collocata et 
cum 4. dasyglottide comparata videtur, ex fructu enim et ex habitu 
magis ad dissitifloros accedit, quamvis florens racemos densos habeat; imo 
proxima est 4. vicioidi Led. (4. olopterus DC.?) puberulo et austriaco 
cum utrisque ulümis alis apice profunde bifidis conveniens. Magis adhuc 
accedit ad nostram speciem 4. bifidus Turez, mss., quasi medius inter 
hanc et 4. puberulum. Corolla in nostro sordide flavescens, vexillo ma- 
cula violacea notato. 
Astragalus, puberulus Led. F1. alt. TL p. 299. n. &. 
Legumina erecta, ovato-triquetra, coriacea, glaberrima, bilocularia, mag- 
nitudine et forma leguminibus À. vicioidis Led. simillima. 
Astragalus phacaeformis Bge. 
À. (disiiflorus) suberectus, pubescens, foliolis 6 — 8-jugis oblongis 
acutis, pedunculis folio longioribus, floribus dense racemosis subnutantibus, 
alis apice bifidis, leguminibus compresso triquetris glaberrimis longe sti- 
pitatis secundis, junioribus erectis, maturis pendulis. 
Phaca australis Led. FI. alt. TIL p. 270. excl. omnib. synon. 
Phaca australis var. B. allaiea DC, prodr. IL p. 274. 
Variat foliolis angustioribus, linearibus et latioribus; dense pubescenti- 
bus et supra glabris 4 Phaca australi fructu omnino differt. — Com- 
paratis icone et descriptione Pallasianis (Pall. astr. n. 49. tab. 56.) vix 
dubitamus, 4. vaginalum illius huc spectare; nam flores ejus, quamvis 
purpurascentes depicti, in descriptione plantae altaicae albidi dicunitur, 
macula violacea in carina notati, Fructus maturi Pallasio ignoti fuisse 
