214 63) Dr. AI. BUNGE. 
speciem generice a veris satidibus, nimis leves videntur. Majorem jam diversitatem praebet 
loculi tetragoni structura, quae cum Tetrapterygio convenit. Carinae nempe angulorum 
loculi, cum alis magnis alternantium, interdum ala brevi subtriangulari auctae sunt in 
siliculà maturéscente, ita ut tetrapteram limitesque inter Tetrapteryqiun et Samerariam 
fere nullos diceres. In utraque cotyledones radicula multo latiores, transversim arcuati: 
Eodem modo aliae Jsatidis Species trausitum faciunt: Zsatis minima nostra et I. campy- 
locarpa Boiss. ad Tauscheriam; 1. microcarpa Gay. mediante Pachyterygio brevipedi nostro 
ad Pachypterygium.. In omnibus Jsatidibus veris loculus fungosus, nec membranaceus ut 
in Tauscheria et Pachypterygio, -exceptis 1. violacente et emarginata, etiam pedicellis ae- 
qualibus et radice annua distinctis. Sectionem hae species propriam constituunt, cui nomen 
sit: Eremoglaston m. 
140. Hsatis violascens Bge. 
I. (Eremoglaston) annua, caule parce ramoso folüsque cordato-vel hastato-lan- 
ceolatis basi obluse late auriculatis integerrimis dentatisve glabris, summis apice puberulis, 
racemis terminalibus sümplicibus solitar'iis elongatis laæis, calycibus pedicellisque filiformibus 
glabris, siliculis dense villosulis panduraeformibus latitudine subduplo longioribus basi 
integris emarginatisve apice late truncato-emarginatis alatis; ala margine medio dilatato- 
suberosa, loculo membranaceo uninervio. 
Hab. Lehmsandsteppe unweit Karagata 17. April, im Batkak-kum 21. April, 
Jaman Kisil-kum 23. April, Kisil-kum 30. April, am Jan-Darja 4. Mai, in 
der Stéppe am Kuwan-Darja 7. Mai, am Ufer des Aralsees 17. Mai 1842 
(florens et fructificans, fructificans, fructu submaturo). 
Videtur planta rara, specimina nempe in locis indicatis lecta ut plurimum singula, 
multum variantia quoad altitudinem caulis, foliorum magnitudinem, siliculas tunc angus- 
tiores longiiores, tunc breviores latiores, pedicellos siliculas superantes vel illis dimidio 
breviores, alarum marginem plus minus incrassatum, suberosum; sed signis in diagnosi 
indicatis omnia inter se convenientia, nec dubium de speciei identitate relinquentia. Habitu 
pecaliari ab omnibus Jsatidibus nobis notis praeter Z. emarginatam Kar. et Kir. distinc- 
tissima; haec vero differt jam siliculis glaberrimis minus distincte panduraeformibus, alarum 
maäargine submembranaceo nec suberoso-dilatato. I. songorica Schrenk, quam non vidimus, 
forsan ad eandem sectionem spectans, differt silicularum forma et pedicello hirto. — 
Caulis fructificans pedalis, vel ad summum 20 pollices altus, basi crassitie pennae 
corvinae, teres, laevis, basi violascens, glaucescens. Folia infima oblonga in petiolum brevem 
attenuata, integerrima, subtus violacea, sequentia basi auricalata oblonga sessilia semiam- 
plexicaulia, in specimine maximo plus quam bipollicaria, pollice parum latiora, plerumque 
breviora et multo angustiora, obtusa, integerrima, rarius eroso-dentata, superiora sensim 
minora, auriculis latis obtusis amplexicaulia, supra basin angustata, obtusiuscula, summa 
minuta apice parce villosula. Rami graciles ex axillis foliorum superiorum patentes, iterum 
ramificantes. Racemus terminalis simplex, semipedalis et longior, rameales breviores, omnes 
