Alexandri Lehmann reliquiae botanicae. (87) 263 
aliquantulum variant; occurunt 15 lin. longa, 3 lin. lata, et 10. lin. longa 4 lin. lata, 
rarius breviora nunquam angustiora. 
359. Astragalus scleroxylon Bge. 
A. (Dissitiflorus) fruticosus, ramosus, pube bipartita adpressa incanus; stipulis 
basi petioli adhaerentibus inter se liberis extus incanis intus glabratis ovatis foliaceis, foliis 
inferioribus sessilibus ternatis, foliorum superiorum foliolis 3 — 5 cuneato - vel lineari- 
oblongis obtusiusculis, pedunculis folio multoties longioribus apice paucifloris, bracteis late 
ovatis pedicello plus duplo longioribus, calycis tubo cylindraceo basi gibbo patenti sericeo- 
villoso nigroque piloso dentes lanceolato-lineares quadruplo superante, leguminibus . ... 
(ovario lineari calycem aequante dense sericeo villoso multiovulato). 
Hab. Auf den Granitfelsen bei Bakali 26. u. 28. April 1842 (primos flores ex- 
pandens). 
Praecedenti evidenter affinis, sed distinctus caulibus elongatis fruticosis, valde lignosis. 
foliolis longioribus, angustioribus, obtusis, pedunculis elongatis, calycis indumento, etc.; 
insuper iisdem locis enatus serius floret; a cacteris affinibus jam foliolorum numero parvo 
floribusque magnis facile distinguendus. 
E basi lignosa, interdum digitum fere crassa, brevi prodeunt caules lignosi crassitie 
pennae anserinae vel tenuiores, cortice griseo, rimoso tecti, tortuosi, ramosi, fasciculos 
foliorum breves gerentes, ramos annotinos rectos, interdum semipedales, incanos emittentes. 
Folia fasciculorum subsessilia, uni-trifoliolata, foliolis brevioribus obtusis, basi attenuatis, 
saepe complicatis; ramealia petiolata, petiolo 2 — 10 lin. longo, basi stipulis brevibus, 
ovatis, acutis, extus canis, intus viridibus, adpressis et ima basi petiolo adnatis fulto. 
Foliola vel in ipso apice terna, vel ternato-pinnata, vel quina, tribus superioribus ple- 
rumque approximatis, utplurimum 6 lin. longa, rarius ad 10 lin. usque elongata, basi 
cuneato-attenuata, ad summum 1'/, lin. lata, utrinque pilis bipartitis, adpressis incana, 
obtusa. Pedunculi cum floribus circiter tripollicares, incani, intermixtis in parte florigera 
abbreviata pilis nigris. Flores (ex schedula) caerulescentes, plerumque quini, horizontales, 
fere pollicares. Bracteae extus nigro villosae, intus glabratae, basi 1‘/, lin. latae, parum 
longiores. Calyx cylindricus, tubo 7 lin. longo, dentibus lanceolato-linearibus 2 lin. longis 
rectis, pilis albis, mollibus patulis vel subretrorsis, densis, sericeo-villosus, intermixtis 
pilis brevioribus nigris; dentes extus nigro-pilosi, intus albo-sericeo - villosi. Vexillum 
pollicare, plicatum, sursum arcuatum, marginibus replicatis, lamina explicata late obovato- 
orbiculari, vix retusa, 6 lin. lata. Alae aequilongae, ungue tenui octo linea longo, lamina 
obovata, brevissime auriculata, integerrima, superne fere 3 lin. lata. Carina parum brevior, 
acutiuscula. Stamina generis. Ovarium videtur biloculare, ovula plus quam 20 gerens, 
stylo glabro incurvo superatum. Fructus desunt. 
360. Astragalus Turczaninowii Kar. et Kir. Enum. song. n. 275. 
Hab. Häufig in der Sandwüste Kara -kum gegen den Aralsee 2. Juli 1841 
(specim. perpauca foliolis fere omnino orbata, fructibus plerisque delapsis); im 
