274 (9,8) Dr. A1. BUNGE. 
Radix lignosa profunde descendens, multiceps, caespitem densum emittens. Caules 
brevissimi, vix ulli, rudimentis foliorum tecti. Specimen alterum microphyllum, alterum 
foliolis majoribus praeditum, hoc di-, illud monostachyum; hujus folia 3 — 5-, illius 
5— 7 foliolata. Folia 1 — 1‘/, pollicaria, stipulae membranaceae 1*/, lin. longae, acu- 
tiusculae vel acutae, intus glabrae, extus praesertim basi pilis albis hispidae; apice saepe 
purpureo tinctae. Foliolum terminale plerumque majus, in foliis trifoliolatis sessile vel 
longius petiolulatum, maximum 7 lin. longum, 3 lin. et q. exc. latum, lateralia minora, 
pleraque 2‘, — 3 lin. longa, lineam lata. Scapi ante anthesin 2— 3-pollicares, cani. 
Flores in spica capitata circiter 20. Bracteae linea dimidia vix longiores sericeo incanae, 
Calyces juniores ovato-oblongi incani, tubo circiter 3 lin. longo, dentibus linea dimidia 
vix longioribus. (Corolla nondum evoluta purpurascens. Ovarium junius oblongum, lon- 
gitudine fere styli, pubescens. 
388. Astragalus longiflorus Pall. Ledeb. fl. ross. 1. p. 650. 
Hab. Am Flusse Usenj. In der Steppe jenseits des Uralflusses am Flusse Temir 
Frübjahr 1840 (florens) (Dr. Mobitz); Ilezkaja Sastschita 7. Mai 1841 (florens); 
an den sandigen Ufern des Ilek Ende Mai 1841; Aralsteppe; in der Steppe 
um Bischtamak #4. Juni 1841; im Sande zwischen dem Syr-Darja und dem 
Sce Aigiräk 15. Mai 1842 (fructif.). 
À planta altaica parum differt floribus longioribus, pollicem excedentibus, qui in illa 
vix 10 lineas excedunt. Alae in utraque carinam excedentes integrae. Vexillum emargi- 
natum, lamina illius ovata, hujus elliptica. Carina acutiuscula, nec obtuse apiculata ut 
in À. utrigero. Flores quam in 4. utrigero semper numerosiores, racemus demum elon- 
gatus. Foliolorum numerus interdum in planta fructifera usque ad 35 adaugetur. 
389. Astragalus pentapetaloides Bge. 
A. (Caprinus) subacaulis, patulo-pilosus; stipulis oblongis membranaceis breviter 
ciliatis, foliolis oppositis 9 — 27 orbiculatis supra glabris subtus molliter villosis, racemis 
pedunculatis demum elongatis folium subaequantibus vel superantibus 10 — 30 floris, flo- 
ribus demum pendulis, calycis cylindrici tubo subarcuato-deflexo dentes suos 5 — 6G-plo 
superante, petalorum glabrorum unguibus calyce multo longioribus, carina profunde biloba 
oblonga obiusissima alas acute auriculatas excedente, ovario longe stipitato, legumine (juniore) 
oblongo piloso cuspidato. 
Hab. Häufig im Sande in der Lehmsteppe zwischen Tschakyr-ata und Nasarbai- 
Kuduk 12. April, im Flugsande des Batkak-kum 21. April, Taman-Kisilkum 
22. April, häufig im Flugsande des Kisil-kum 30. April und 1. Mai, Steppe 
am Kuwan-Darja, 7. Mai 1842 (florens et fruct. immat.). 
Var. 8, blepharophyllus, foliolis utrinque glabris margine cartilagineo-eroso-ciliatis. 
Hab. Kisil-kum 30. April 1842. 
A. longifioro valde affinis, attamen notis indicatis abunde diversus, ab omnibus affi- 
nibus facile distinguendus foliolis latioribus quam longis, racemis multifloris demum valde 
