Alexandri Lehmann, reliquiae bolanicae. 11) 287 
5 — 7 orbiculatis minutis lucidis argute glanduloso -subduplicato-serrato-dentatis; dentibus 
summis retractis, floribus solitaris breciter pedunculatis unibracteatis, pedicello glabro, 
calycis tubo ovato glabro vel parce spinuloso, lacinüs lanceolato-linearibus integerrimis 
demum conniventibus, stylis villosissimis liberis breviter exsertis, ovarüs subsessilibus, fructu 
ovato-oblongo pulposo. 
_ Hab. An den rechten Zuflüssen des oberen Sarafschan bei Uramitau 6. Sept. 18#1. 
Invitus novam in hoc genere speciem propono, plantam tamen distinctissimam, quamvis 
tria tantum specimina praesto sint, silentio praeterire, vel more solito verbis: «Rosae sp. 
haud determ.» designare nolui. Ex habitu affinis Rosae pimpinellifoliae et luteae; differt 
vero abunde fructu et aculeis, saltem in parte florente, aequalibus. Aculei validi basi 
parum compressi, recti, interdum semipolicares. Foliola ad sammum #4 lineas longa toti- 
demque lata, plerumque minora. Pedicellus fructifer bilinearis. Flos, qui adest, unicus, 
exsiccatus circiter semipollicaris in diametro. Tubus calycis in fructu maturo 6 lineas 
longus, infra medium quatuor lineas latus, laete ruber. Caetera diagnosis indicat *). 
:68. Rosa Lehmanniana Bge. 
R. (Cinnamomea?). caule erecto ramisque glaberrinis glaucescentibns, aculeis stipu- 
laribus basi latissimis compressis falcato-recureis, stipulis inaequalibus adnatis apice bre- 
viter lanceolatis acutis patentibus integerrimis petioloque aculeolato tenuissime dense glan- 
duloso-pubescentibus, foliolis 7 —9 ellipticis inferioribus minoribus ulrinque appresse 
dense pubescentibus subtus glandulosis subduplicato - acute serrato-dentatis acutis, floribus 
(albis) in cyma terminali conferta numerosissimis (30, vel pluribus) breviter pedicellatis 
bracteatis, pedicellis calycisque tubo oblongo glaberrimis, laciniis calycinis ovato-lanceolatis 
acuminatis integerrimis demum patentissimis, stylis villosis breviter exsertis liberis, ovariis 
subsessilibus, fructibus . ....? 
Hab. An den Gehängen und Ufern des oberen Sarafschan 6. Sept. 1841; «Gu- 
lissafed, d. h. weisse Rose (florens). 
De hac idem valet, quod de antecedente. - Habitu et floribus numerosissimis proxima 
R. multiflorae, at abunde diversa aculeis stipularibus validis, stipulis integerrimis, folio- 
lorum forma, bracteis, stylis et s. p. Longius differt a R. moschata. Adsunt rami tres 
vegeti, pedales, cortice viridi, hinc inde pruinoso-glaucescente, glaberrimo, laevi. Aculei 
in ramis junioribus stricte stipulares, geminati, in ramo vetustiore infra basin foliorum 
*) Fructiculus, 6 seminibus paucis maturis, ex singulo fructu depromptis, nunc in horto per quinquennium  cultus, 
habitum singularem conservavit, nondum vero floruit; nec dimidio pede altior est. Truncus brevis digitum 
minimum fere crassus, corlice chelvolo, per strata membranacea soluto, caeterum laevi, tectus., Rami vetus- 
tiores tenues, torluosi, juniôres validiores, interdum bipedales, horizontales vel penduli, basi aculeis minoribus 
spärsis glanduligeris vestiti Superné tantum aculeis stipularibus, ut in ramis florentibus, armati. Foliola quina 
saepius vel septena, interdum terna tantum, vix majora ac in planta sylveslri, supra fere vernicosa, 
