Alexandri Lehmann, reliquiae botanicue. d29) 305 
pellucida, 2 — 4 lineas longa, vix lineam lata, vel angustiora, plana, erecta, umbellae 
adpressa. Radii cum umbellula florente ad summum sesquipollicares. Umbellulae 12 —18- 
florae; involucelli bracteolae involucralibus similes, paulo minores, subtrinerviae, acutae, 
radiolis paulo breviores. Petala alba extus tenuissime puberulo-aspera. Ovarium jugis 10 
vesiculoso-inflatis undulato-crispis anfractuosis instructum, membrana nempe ovarii exterior 
tenuissima supra juga soluta, ventricosa. Vittae in sectione ovarii valde juvenilis trans- 
versali apparent in valleculis solitariae crassae bruneae, insuper sub jugis minores, interdum 
vix conspicuae, in commissura, caeterum plana, vittae geminae crassae, vittis vallecularum 
omnino similes, et intra has duae multo tenuiores, interdum vix conspicuae. Juga margi- 
nalia contigua, alarum marginalium anfractus invicem amplectentes. 
An huc Seseli scariosum Kar. et Kir. Enum. song. 370? a me non visum, e des- 
criptione tamen pluribus notis diversum, nempe foliis radicalibus sub anthesi emarcidis, 
caulinorum lacinulis setaceis tenuissime cartilagineo serrulatis, etc, 
5 PEUCEDANEFAE. 
542. Kerula tatarica Fisch. Ledeb. fl. ross. II. p. 299. 
Hab. Oberhalb Uralskaja Juni 1840. 
543. Werula persica Willd. Ledeb. fl. ross. IL. p. 301. ? 
Hab. Häufg auf der Salzlehmsteppe zwischen dem Irgis und der Wüste Kara-kum 
2%. Juni 1841 (fructifera); am Salzmoor auf der Lehmsteppe in der Nähe des 
Aralsees 18. Mai, auf der flachen Lehmsteppe zwischen dem Kara - kum und 
Irgis 22. Mai 1842 (florens). 
Descriptiones et icones Ferulae persicae, quae exstant, mancae, nec ad omnia dubia 
de identitate nostrae plantae solvenda sufficiunt. In icone et descriptione Hopeanis nihil 
quidem ïilli alienum video; plantae vero ciscaspiae, quam caeterum non vidi, habeo 
unicum mericarpium, mihi a cl. C. A. Meyer e planta ab illo prope Baku lecta (F. persica 
C. A. M. Enum. cauc. casp. p. 126) benevole communicatum, quod nec cum fructu 
plantae Lehmannianae, nec cum icone Hopeana omnino congruit. Qua de re hic descrip- 
tionem accuratam nostrae plantae haud supervacaneam esse duxi, ut iis, quibus hanc cum 
vera F. persica comparandi copia facta est, differentiae, si quae sunt, illuceant: 
Radix siecata fere pollicem crassa, cortice tenui laevi extus nigricante obducta, intus 
griseo-alba, spongiosa, succo, ut videtur lacteo, repleta, qui hinc inde in guttas exsudat, 
sapore et odore fortissimo Asae foetidae praeditas, alte descendens, plus quam pedalis, 
extremitatem versus in ramos nonnullos crassos divisa, ad collum attenuatum longe stup- 
posa. Caulis 2 — 3-pedalis vel altior, basi fere crassitie digiti minoris, teres, laevis, 
glaberrimus, tenuiter striatus, foliatus, foliis caulinis plerumque septem instructus, omnibus 
laminiferis, vaginis aphyllis nullisy rami ex axillis foliorum trium superiorum aphylli; su- 
perior caulis pars aphylla, ebracteata inflorescentiam compositam constituens. Folia ex 
toto subcanescenti-villosiuscula, radicalia verosimiliter minora tantum collecta pede Jongiora 
Mém. des sav. étrang. T. VII. 39 
