404 (229) Dr. AI. BUNGE, 
Species ab omnibus Eubeliotropiis notis facile distinguenda corollae tubo et stylo 
elongatis, antherarum insertione. 
E radice ut videtur in limo repente simplici funiformi crassitie fili emporetici surgunt 
caules plures solitarii erecti (?), primum simplices, dum spicas primarias terminales flo- 
rentes ferunt semipedales, demum ramosi, basi glabri albicantes superne pilis sparsis 
patentissimis parce hispidi, angulosi. Folia omnia petiolata primaria duo vel tria obovato- 
oblonga, apice rotundata, utrinque glabrata, vel tertium subtus glabrum supra callosum 
callis apiculatis, margine scaberrima; caetera ovato oblonga basi fere rotundata vix in 
petiolum circiter 3 lineas longum patenti-hispidum attenuata, acuta, pollice parum bre- 
viora, versus basin fere quinque lineas lata, margine subrevoluto quasi denticulata, supra 
adpresse strigoso-hispida, nervis nec prominulis neque impressis, subtus brevius et patulo 
strigillosa, nervis prominentibus. Spicae terminales geminatae scorpioideae pedunculatae, 
plus quam pollicares, 10 — 15 florae, rhachi pilis sat densis patulis hirsuta. Flores 
secundi, excepto infimo brevissime pedicellato, sessiles. Calyx inaequaliter quinquepartitus, 
laciniis linearibus acuminalis, longioribus vix sesquilineam longis, extus hispidis. Corolla 
3'/, — 4 linca longa, flavicans; tubus latiusculus aequalis extus glaber, sub limbo parce 
hispidulus; limbus aestivatione plicato-quincuncialis, quinquefidus, patentissimus, laciniis 
rotundatis crispo-undulatis, extus medio hispidulis, tubus intus undique glaberrimus. 
Antherae ad faucem insertae prominulae, breviter oblongac, ‘/, lineam longae apiculatae 
glaberrimae. Stylus elongatus duas lineas longus glaberrimus. Stigma abbreviato-conicum 
dimidia linea fere brevius apice pilis rectis erectis hispidum. Ovarium glaberrimum annulo 
nectarifero conspicuo cinctum. Fructus desunt. 
Adnot.  H. villosum Willd. quod sub falso nomine H. suaveolentis pluries accepi, ab 
affinibus praeter alias notas distinctissimum corolla fauce villosa. 
H. ramosissimum Sieb. var. ex insula Karek in sinu Persico a cl. Th. Kotschy allatum 
et a Hohenackero in coll. pl. Pers. austr. editum sub No. 22, a vero H. ramosissimo 
distinctissimum nuculis binis bilocularibus dispermis, est Heliophyti species et quidem 11. 
pterocarpo Alph. DC. proxima, quam in herbario nom. Heliophyti Kotschyi asservo. 
Tribus Borrageae. 
Subtribus Echieae. 
903. Echium rubrum Jacqs Ledeb. fl. ross. IL. p. 104. 
Hab. In der orenburgschien Sicppe bei Togus-Temnir (Zan.). 
90%. ÆEchium aïltissimum Jacq. Ledeb. 1. c. p. 106. 
Hab. Häufig an den Wegen und auf Hügeln nürdlich von Samarkand 3. Sept. 
an trockenen Abhängen beim Dorfe Agalik 9. October 1841 (fl. et fruct.). 
Spicae sub anthesi breves, demum valde elongatae, paniculam amplam efformantes. 
Subtribus Anchuseae. 
905. Nonnea picta F. et M. Ledeb. 1. c. p. 110. 
Hab. Bei Nowo-Alexandrowsk am caspischen Meere 6. Mai 1840; Sandwüste am 
