Alexandri Lehmann reliquiae botanicae. (277) 453 
1120. Kirilowia eriantha Bge, DC. Prodr. 1. c. 
Hab. In der Lehmsteppe am Kuwan-Darja 1%. Juli 1841 (fructifera); Tiumen- 
bai-tau 19. April, bei Bakali 28. April, am Jan-Darja 2. Mai 1842 (flor.). 
Radix annua debilis parce ramosa. Caulis erectus gracilis, in planta aralensi ctiam 
fructifera vix ultra 5-pollicaris (vidi vero specimen songaricum plus quam sesquipedale) 
simplex vel parce ramosus, pube simplici patula inferne parca adspersus, superne villosus 
striato-sulcatus. Folia sparsa, omnia sessilia, oblonga, acuta, integerrima, ad summum 8 
lineas longa, tres lineas lata, trinervia, reticulato - venosa, inter venas praesertim basin 
versus pellucida, inferiora pube adpressa, superne brevi, subtus elongata pilosa, superiora 
et ramulorum subtus longe villosa, omnia basin versus longe ciliata. Fere ex omnibus fo- 
liorum caulinorum et ramealium aillis oriuntur ramuli florigeri abbreviati, dense foliati, 
villosissimi, simul cum flore solitario. Flores solitarii in axilla foliorum caulinorum herma- 
phroditi, caeteris majores, abortu sacpius masculi. Calyx tubuloso-urceolatus, 1%/, — 2 lincas 
longus, fere hyalino - membranaceus, nervis 5 tenuibus viridibus percursus, extus à basi 
longe albo pilosus; intus glaber, quinquedentatus, dentibus obtusis. Stamina 5, imae basi 
calycis inserta demum longe exserta, filamenta tenuissime filiformia, tres lincas longa, diu 
persistentia, antherae flavae lineari - oblongae, nondum sparso polline fere lineam longae, 
incumbentes, caducae. Ovarium minutum; stylus elongatus lapsis antheris */, lineae longus, 
stigmata duo stylum longitudine aequantia, filiformia, subplumosa, vix e calyce emergentia. 
Flores ramulorum sacpissime terni, intermedio paulo majore, hermaphrodito, staminibus 
saepe haud excrescentibus, binis lateralibus multo minoribus femineis, floribus axillaribus 
caeterum omnino congruis, sed densissime villosis. Utriculus tenerrimus pellucidus, semen 
arcte includens, vix apice ultra semen productus, stylo persistente coronatus, à calyce om- 
nino liber, a semine facile secedens. Semen obovatum, turgidulum, marginibus obtusis, 
verticale, Testa membranaceo-subcoriacea pallide brunnea opaca. Embryo bicruris: radicula 
infera prominula fuscescenti-flavida, cotyledones crassiores atro- virides. Albumen centrale 
farinaceo-subcorneum, in faciebus seminis utrinque prominulum. 
1121. Camphorosma ruthenica Bieb. DC. Prodr. Fe p. 126. 
Hab. In der Kirghisensteppe am Ural beim Flusse Teben (Ssyssow) 1840, Sche- 
dulae adscriptum: Karama-tau, an nomen Kirghisorum? Auf Salzboden bei Gur- 
jew in der Nähe des Caspischen Meeres 13. Sept. 1840 (fructif.). 
Discrimen inter C. ruthenicam ct monspeliacam vix ullum constans. Possideo vero 
plantam in desertis wolgensibus lectam jam primo aspectu diversissimam, cujus folia multo 
longiora arrecta nec squarroso-patula, floralia elongata et bracteolae calycem multo supe- 
rantes, calycis laciniae alternae subulato-acuminatae caeteris multo longiores, calycis basis 
glabriuscula, dentes vero longe hirsuto villosi. Hanc speciem sui juris lubentius haberem 
C. ovata songarica a planta hungarica (cujus tamen specimina tantummodo  vix florida 
vidi) certissime diversa videtur. 
