466 (290) Dr. AI. BUNGE, 
nullis; in speciminibus vegetioribus semina testa crustacea praedita frequentiora. Attamen 
possideo etiam specimina elatiora ejusdem speciei prope lacum Elton lecta, seminibus fere 
omnibus monochlamydatis. 
#8. erecta: gracilior, pallide virens, exsiccata flavescens ; caule erecto, floribus minoribus, 
calycis corniculis apicalibus binis saepe fere evanidis, corniculis basilaribus minoribus in- 
terdum (in floribus semen monochlamydatum gerentibus) alaeformibus. 
Hab. Am Inderschen See 8. Sept. 18#0 (fructif.). | 
Haec omnino congrua cum forma in Ledeb. icon. t. 195 depicta, occurrit vero etiam 
var. &. in reginionibus altaicis, a cl. Meyer, nec non a cl. Karel. et Kir. collecta. Nonne 
potius species distinctae ? 
1154. Schoberia salsa C. A. M. DC. Prodr. I. c. (sub Chenopodina). 
Hab. Bei Gurjew 13. Sept. 1840 (fruct.); auf lehmigsalzigem Boden um Buchara 
Aug. 18#1. 
Flores ramorum inferiorum fere omnes semina integumento crustaceo praedita ferunt. 
Flores autumnales versus apicem caulis ramorumque multo majores magis depressi, inter- 
dum basi quasi ala circumdati saepissime geruntsemen integumento membranaceo praeditum. 
1155. Schoberia acuminata ©. A. ME. |. c. 
Hab. In der Aralsteppe Barssuki genannt Aug. (Ssyssow) fructif., in der Kirghi- 
sensteppe am Aral Cederholm 1840 (fructif.). 
Etiam in hac specie semina dimorpha. 
1156. Schoberia obtusifolia Bge. 
Sch. herbacea, annua, erecta; caule subsimplici ad medium usque dense foliato, foliis 
carnosis teretiusculis basi attenuatis oblusissimis, subfloralibus obovato-subglobosis, floribus 
aæillaribus subverticillato-glomerati 5 — 9 in spicam interruptam basi subramosam dispo- 
sitis, calycis fructiferi carnosuli lacinüs rotundato-cucullatis, seminibus plerisque crustaceis 
margine aculis nitidis laevibus viæ rugulosis. | 
Hab. In der Wüste Ustjurt auf Salzhoden Dr. Cederholm Herbst 1840 (fructif.). 
Specimina sat numerosa, inter se, nec cum ulla alia specie, omnino congrua, invitum 
me cogunt novam condere speciem in genere speciebus inter se proxime affinibus necdum 
rite stricteque distinctis divite, et monographo summopere egente. A caeteris speciebus 
primo intuitu foliis obtusissimis recedit, hac nota quodammodo S. bacciferae, salsae et 
pygmaeae affinis, a priore praeter alia floribus axillaribus nec petiolaribus, ab altera sta- 
tura humili, foliorum subfloralium forma et calyce, ab ultima caule basi foliato, nec foliis 
jam infimis in axillis florigeris, floribusque minoribus distincta. 
Caulis fructifer vegetatione omnino absoluta 6 — 7 pollices altus, plerumque solita- 
rius, rarius ex una radice gemini vel terni, erectus simplex, exsiccatione pallide flavescens, 
superne saepe rubescens, ultra medium sat dense foliatus. Folia erecta, carnosa, basi pa- 
rum attenuata, superne crassiora, omnia obtusissima, ut videtur teretiuscula, semipollicaria 
vel parum longiora, superne linea latiora vix glaucescentia, subfloralia abbreviata glome- 
