Alexandrt Lehmann reliquae botanicae. (803) 479 
supera, ab Ofaisione, Halogetone et Halanthio staminodiorum et urceoli hypogyni prae- 
sentia. Micropeplis (quod dici vult »plantam parvulam carnosamd, genus singulare e 
Mongholia ortum, characteribus affine, tamen habitu magis ad Halogetones accedens, ad 
quos cl. Moquin illud (sub nomine H. arachnoïdei) refert, distinctissimum: floribus poly- 
gamis glomerulatis, in glomerulo flore medio vel tribus mediis hermaphroditis quinquesepalis 
quinquealatis, alis sepalisque minutissimis membranaceis, floribus lateralibus incompletis 
perigonio ut videtur carentibus, femineis. Staminodia fere ut in Brachylepide elongata 
lingulata libera. Habitus fere Salsolae clavifoliae omnibus partibus minutae. 
119%. Girgensohnia Pallasii m. 
G. caule erecto sublignescente superne ramoso foliüsque scabridis margine denticulato- 
ciliolatis, inferioribus elongato-setaceis internodüs brevioribus, sepalis tribus exterioribus 
alatis binis exalatis. 
Syn. Salsola oppositiflora Pall. II. pl. imp. cogn. t. 27.! 
Halogeton oppositiflorus C. 4. M. fl. alt. L p. 378. 
Hab. In der Kirghisensteppe jenseits des Ural beim See Tschutschka-kul (Ssyssow) 
im Herbst 1840 (c. fr. maturo); kirghisisch: Ssurang. 
Nomen triviale mutandum erat, quia in omnibus speciebus flores oppositi sunt et 
variis speciebus jam adscriptum fuit. | 
1195. Girgensohnia heteroptera Jaub. et Spach? Ill pl. or. IL. p. 45, t. 133 
(sub Anabasi). 
G. caule a basi ramoso, ramis subflexuosis ascendentibus folüsque scabridis margine 
denticulato-ciliolatis inferioribus ovato-lanceolatis cuspidatis internodio multo brevioribus, 
floribus laxe spicatis, sepalis tribus exterioribus alatis, binis interioribus exalatis. 
Hab. An den dürren steinigen Abhängen des Berges Karnap-tau 28. Aug. 184 
(florere incipiens). 
Specimen unicum collectum eximie glaucescens; habitu, caulibus albidis nec rubentibus, 
foliis etiam infimis brevibus, internodiis eliam superioribus longioribus, floribus majoribus, 
alis (junioribus quidem) basi cuneatis a G. Pallasü uralensi primo intuitu diversa videtur. 
Cum descriptione plantae persicae a el. Jaubert et Spach I. c. data, praesertim speciminum 
vegetiorum, apprime convenit; nec ab icone discrepat, nisi quod nostra vegetior, internodia 
paulo longiora, et quamvis florens tantummodo folia summa ramorum vix imbricata. Sta- 
minodia haud omnino naturae congrua in icone, sunt nempe semper margine fimbriatula, 
cellulis clavatis. Filamenta medio latiora, basi attenuata, nec lanceolata, ut depicta sunt, 
denique in apice ovarii glandulae pedicellatae conspicuae, quas in tribus speciebus a me 
visis semper observavi, praetervisae. An nostra a persica specie distincta? (G. gypso- 
philoidem dicerem) an utraque nil nisi varictates praecedentis ? 
1196. Girgensohnia diptera Bge. 
G. caule a basi ramosissimo abbreviato, ramis adscendentibus strictissimis folisque 
