298 TRAUTVETTER 
cognitis permultiss Quae familia eo magis eget commentatione nova, quod 
ejus cives ob florum splendorem et pulchritudinem frequentissime in hortis 
coluntur. Atque maxime, quae modo protulimus, converti possunt in Scro- 
fularinearum genus, quod dicitur Pentastemon (*), hodie eximie adauctum 
speciebus novis, imprimis Anglorum cura in operibus periodicis variis re- 
centissime descriptis, jamque hortorum decus vulgare sistentibus. 
Jtaque operam haud plane inutilem nos suscepisse putavimus, cum 
Horti botanici Imperialis Petropolitani Penfastemones ‘perlustrantes simul 
colligeremus, quae in Horti bibliotheca locupletissima nobis obviae fuere 
dispersae per opera varia observationes de Pentastemonibus a Sprengelio 
nondum enumeratis. Quas schedulas, auctas et emendatas observationibus 
propriis ad plantas siccas vivasque institutis, atque in ordinem redactas, 
Virorum Doctissimorum judicio hodie submittimus. 
De Pentastemone genere commentatio. 
$ 1. 
De Pentastemone genere distinguendo historica quaedam afferuntur. 
Genus Chelone a Tournefortio anno 1706 conditum (Spreng. gen. pl. I. 
p. 495), et a Linnaco receptum, inter affines excellit eo, quod numerus 
staminum in eo auctus stamine quinto sterill. Quem characterem Linnaeus 
in classis Didynamiae suae ordine Angiospermia observavit praeterea tantum- 
modo in generibus Sesamo L. et Martynia L., instructis fructu pluriloculari. 
tique Linnaeus verbis paucis definivit Chelonen genus hoc modo (Richt. 
(*) Persoonium sequens scribo ,, Pentastemon“, nec ,, Pentstemon“, ut: vult Linnaeus, nec 
» Penstemon“, uti Kosteletzkius, nec ,, Pentsthemon“, uti Poiretius. Nomen enim derivandum 
est a verbis mérTe (i. e. quinque) et GTiuwr (i. e. stamen), et componitur ut me»T«cTud0c, 
nevtanoug et alia. 
