de Pentastemone genere coinmentalio. 931 
Curt. Sprengelius (Syst. V g. IT. p. 682; — Gen. pl. IL. p. 495) deni- 
que iterum Pentastemonem subnectit Chelonae; attamen filamentum sterile, 
prout vel glabrum vel barbatum, inservit ei ad formandas duas seneris 
sectiones (Syst. veg. IL. p. 812 — 813). 
Si autem jam temporibus Linnaei genera distinguenda Chelone et Pen- 
tastemon praebebant Botanicis causam divorti, tu post Linnaeum orta est 
lis de genere Ourisia Juss. Detecta enim erat in fissuris rupium freti Ma- 
gellanici planta, quam Linnaeus filius (Linn. Suppl. p. 219) et Forstérus 
filius (Comment. Goett. IX. p. 35) retulere ad genus CAelonen Linnaci pa- 
tris, atque insignivere nomine Chelones ruellioidis. Primi autem Commer- 
sonius et À. L. de Jussievus (Gen. pl. Edid. Usteri p. 112) contenderunt, 
Chelonen ruellioidem L. fil. non instructam ess filamento quinto sterili, 
eam itaque potius proprium sistere genus, quod Owrisiam nuncuparunt. Ex 
eodem charactere Jussieuus Ourisiam adnumerat familiae suae Pedicularium, 
dum Chelone ei militat sub Bignonieis. 
Jo. Bapt. Monet de Lamarkius (Encycl. méth. Botan. t. Il. pag. 587), 
Linnaeum et Forsterum sequens, inter Chelonas enumerat quoque Chelonen 
ruelhoidem L. fil. 
C. L. Willdenowius (Spec. pl. HI. p. 226) Ourisiae servavit locum 
inter Chelonas, cum observationibus Forsteri potius quam observationibus 
Jussiéui consideret, nec ei suppeditaret planta, in quam inquireret ipse. 
Jos. Gaertnerus (Suppl. Carpol. Cent. I. p. 44. tab. 185. fig. 5.) Ouri- 
siam separavit a Chelone, et descripsit in Ourisia corollae campanulatae 
limbum subaequalem et stamina tantummodo quatuor, didynama, innitens 
specimini magellanico, in herb. Cel. Desfontaines asservato. 
G. H. Persoonio, cum Linnaei Systema vegetabilium ederet (anno 1797) 
nondum innotuerat Jussieui de Chelone ruellioide L. fil. observatio, quam 
ob causam tum temporis ei adhuc Chelones speciem sistebat; attamen serius 
(Synops. pl. IL p. 169.) Ourisiam genus distinxit nôtis a Jos. Gaertnero 
