232 TR AUTT ETIT ER 
indicatis. Cum Ourisia autem conjunxit quoque Dichromam genus ab Ant. 
Jos. Cavanillesio (Icon. pl. et descript. VI. p. 69. tab. 582; — Anal. de 
Cienc. natur. IIL t. 32, e Spreng. Gen. pl. IL. p. 491.) constructum e planta 
ex insula Chiloe allata. 
J. L. M. Poiretius (Encycl. méth. Botan. Suppl. t. IV. p. 1. pag. 236) 
secutus est CG. H. Persoonium, Dichromam genus subnectens Ourisiae. Jam 
autem Ourisiae tertiam speciem habet, nempe Ourisiam integrifoliam, quam 
R. Brownius in terra Diemen collegerat, et redux in Europam factus de- 
scripserat (Nov. Holl. I. p. 439, e Poir. L c.). 
Curtius Sprengelius (Syst. veg. IL. p. 682; — Gen. pl. IL p. 491) se- 
parat Ourisiam genus a Chelone ob defectum staminis quinti sterilis et ob 
semina membranà laxà obvoluta, quae e Sprengelii opinione in Chelone vel 
marginata vel nuda. Quod autem ad Cavanillesii Dichromam genus attinet, 
hoc Sprengelio primum (Syst. veg. Il. p. 682) sistebat proprium genus et 
a Chelone et ab Ourisia distinctum; serius (Gen. pl. II. p. 491) tamen 
Sprengelius Dichromam cum Ourisia conjunxit. 
E scriptorum hisce de generibus summorum opinionibus adductis elucet, 
inprimis stamen quintum sterile vel glabrum vel barbatum vel deficiens 
suasisse eis, ut Pentastemonem et Ouwrisiam a Chelone generice separarent. 
Quem summum characterem genericum auctorum alü confirmare atque au- 
gere studebant characteribus desumtis nunc a corellae diversa forma, nunc 
ab antherarum indumento et staminis sterilis proportione relative ad sta- 
mina fertilia, nunc a fructuum et seminum diversa structura, nunc deni- 
que a florum et bractearum dispositione diversa. Varia autem organa in 
flore generum commemoratorum obvia perlustrantes invenimus, pleraque 
eorum usurpari non posse ad distinguenda haec genera, si sequimur con- 
silium exstruendi genera NATURALIA, innitentia praeterea characteribus essen- 
talibus pluribus. 
