234 TR CA UT ETT E\R 
sterilis relative ad longitudinem staminum fertillum nequaquam exhibet 
characterem genericum. 
Character, quem e fructu haustum proposuit Jussieuus, omnino falsus 
videtur; etenim et in Chelonis geuuinis et in Pentastemonibus dissepimen- 
tum formatur valvarum marginibus inflexis, et in utriusque generis spe- 
ciebus invenimus capsulam maturam magis minusve distincte quadrivalvem, 
ita ut dissepimentum fere eodem jure dicas valvis contrarium, quo nun- 
cupas valvis parallelum. 
Secundum semina, prout vel lenticularia, alà membranaceà cincta, vel 
angustata, procul dubio naturalissime et optime Chelonen genus Linnaeï 
dividas, cum huic characteri respondeat quoque inflorescentia Chelonarum 
genuinarum valde distincta ab inflorescentia Pentastemonum, uti jam Jus- 
sieuus bene monuit. Etenim in Chelonis genuinis flores subsessiles, sim- 
pliciter et dense spicati, fere capitati, singuli stipati bracteolis tribus, ver- 
ticillatis, involucrum triphyllum, calycem arcte includens sistentibus, unde 
calyx imbricatus, 8-phyllus videtur; in Pentastemonibus contra, quales nos 
e semine proponimus, flores magis minusve paniculati, singuli suffulti brac- 
teolis. vel solitarus vel nullis, a flore remotis. Monendum tamen, semina 
Chelones nemorosae, quae potius ad Pentastemones pertinere videtur, in 
opere periodico Anglico, ,,Botanical Register“ dici marginata; caeterum hoc 
verbum non significat idem, quod alatum, et si hoc loco significat idem, 
tum foriasse descriptio seminum loco citata falsa est, de quo judicare non. 
possum, cum in hujus speciei semina inquirendi occasio nunquam mihi 
oblata sit. — Semina Ourisiae, secundum Sprengelium membrana reticulata 
laxa obvelata, genus hoc a Pentastemone et Chelone vix distinguunt, cum 
arillus, in Scrofularineis multis, si non in plerisque obvius, in Chelone, ut 
nobis videtur, sistat alam, in Pentastemone autem angulos seminis. 
