Determinatio superficiei trajectoriae. 269 
Fe, DER, mn n=='h, 
adeoque 
OL AT RE et 
Vite+me Vite ++ (Et, 
re 0; Re 4’, 
unde hae duae prodibunt aequationes 
s = 0, Ce Le 0 
Prima dabit 
s+p= 0; 
designante p functionem quantitatis L. Differentiando, posito 2 variabili, 
habebimus 
S + Pi = 0; 
atque eliminatione inter hanc et aequationem s, + 1 —0 
Pire À 
unde 
= (RE 0), 
designante ç constantem arbitrariam. Eritque igitur 
st(h+c)=0, 
. c HER g 1 . 
quae aequatio, cum sit $ — + (£ + =) æ, dabit 
1 L) 
Æ +i)z+At+e—o. 
Combinantes hanc cum aequationibus 
t— £ æ+h, 
2= a+ h, 
1 
habebimus 
