40 N. J. ANDERSSON, 



diain, cui forsan etiam ut forma? adsociandae sunt: S. Friesii magis ad S. pentandram 

 (si non sit ejus tantum forma), et S. Pokornyi magis ad S. fragilem vergens. 



x 27. Salix hexandra Ehrh. 



(S. pentandra — alba). 



S. amentis foliato-pedunculatis, curvato-patulis, densifloris, cylindricis, rachi pilosa; 

 squamis oblongis, pallidis vel rufescentibus superne nudis; staminibus 4 — 6, filamentis basi 

 hirsutis; capsulis subsessilibus ex ovata basi attenuatis, glaberrimis, pedicello nectarium 

 brevissimum subaequante, stylo obsoleto stigmatibus patulis; foliis lanceolatis basi angusta- 

 tis apice longissime et oblique attenuato-cuspidatis, junioribus pilis adpressis sericeis, adul- 

 tis glabemrnis lucidis utrinque viridibus, rigidissimis, margine crebre glanduloso-serratis; 

 petiolo longo apice glanduligero. 



Syn. Salix hexandra Ehrh. Arboret. exsicc. n. 140. 



— S. pentandra-alba Kern. Oest. bot.-zool. Zeitschr. 1858. p. 183. — Pokorny Verh. d. Zool.-Bot. Vereins in Wien 1861. p. 391. 

 Exsicc. Kern. Hb. Sal. n. 20. 



Hab. in Austria alpestri et inferiore (Salzburg, Saulfelden, Zell, Kitzbiichel, Innsbruck, 

 Bozen aliisque locis) et ad Sterzing Tyroliis: Kerner. Etiam ex Germania boreali 



al lata. — V. s. 



Descr. Arbor dicitur sat procera et pulcherrima, ramulis glaberrimis brumieis. Folia elongato- 

 lanceolata, longissime cuspidata, apice obliqua, latitudine 4i — 6-ies longiora, margine tenuiter sed ar- 

 gute glanduloso-serrata, prima adolescentia pilis sat densis adpressis sericeo-albicantia, adulta omnino 

 glaberrima, supra saturate et nitide viridia subtus parum pallidiora sed magis opaca, rigidissima, costa 

 pallida valida nervis pulchre anastomosantibus crebre reticulata. Stipulas in adultis numquam vidi. 

 Amenta mascula serotina, 1 — 1^ poll. longa, sat crassa et densiflora; pedunculus pollicaris, foliis ceteris 

 sequalibus creberrime glanduloso-serratis instructus; squamse saturate flavse, obtusse, basi et infra pilis 

 rectis subdensis villosaä, apice glabree; racliis pilosiuscula; stamina 4 — 6, antheris fere obscuris. Amenta 

 feminea masculis angustiora et subbreviora; squamje angustiores magis elongatae et nudse; cetera ut in 

 S. alba. 



Hane formam a S. pentandra et S. alba esse hybridam facile omnes partes bene de- 

 monstrant; lianc foliis illam amentis simulat. A S. pentandra et formis ejus bene distin- 

 guitur foliis primo pilosis, angustioribus, subtus nervis tenuibus parum prominulis venis- 

 que crebre anastomosantibus quasi reticulatis, amentis gracilibus pilosis, capsulis brevioribus 

 viridibus. A S. alba differt: foliis mox glaberrimis margine creberrime glanduloso-serratis 

 supra lucide viridibus, petiolo glanduligero, amentis masa 4 — 6-andris. E S. viridi etiam 

 distinguitur : foliis multo angustioribus longiusque cuspidato-attenuatis, utrinque pure viri- 

 dibus supra sublucidis margine glanduligeris, et amentis. *S. cuspidatce certissime maxime 

 affinis et facile pro ejus forma angustifolia habenda; sed folia juniora sericea, longius cu- 

 spidata, rigida, flores masc. 4 — 6-andri, capsula? subsessiles et stylo obsoleto apiculatse. 



Quid *S'. hexandra Ehrh. originaria vere sit ab auetoribus variis varie interpretatum 

 fuit. Specimen ex arboreto Ehrhartt, quod in herb. Canddollei examinavi, sine ullo dubio 

 ad formam jam descriptam pertinet. 111. Meyer hane in Chlori hannoverana S. Ehrharti 

 denominavit, sed in Fl. hann. p. 499 eam S. albo-fragilem vocans cum 5. viridi Fr. et 

 S. Russeliana Sm. synonymam habet (sed numero staminum recedentem pauciori "in verkum- 

 merten Kätzschen"). Praäterea observat: "Ehrhart entnahm die in seinen Arbor. exsicc. 



