MONOGRA IMMA SA i.i Cl M. 43 



gefunden, dass bei ihnen gar hichl selten Bluthen mit 3 und I stanlina vorkommen. Ja 

 man findet Exemplare welche konstant 4-männige Bluthen zeigen und bei welchen doch 

 an eine Bartardirung mit S. pentandra durchaus nichl gedacht werden känn". — Qua; 

 quum din vt ssepe ipse etiam observaverim haec ratio fuit eas cum ceteris pleiandris tropicia 

 associandi, quodque ut naturoe consentancuin forsitan omnibus placebit. Talen) modificatio- 

 iRMii floribus masculis tetrandris eam formam suspicor, quara sub n:o 13 in herbario suo 

 Salicum divulgavit Kerner, cuique noraen "S. excelsior Hast v. tetr<ivdr<i" in.scriptum eat. 



* s. australior: amentis densioribus et crassioribus, squamis rufescentibus ssepe fusco- 

 nervosis, ovatis vel obovatis, fere totis glabris, fikmentis basi dense villosis, antheris 

 aurantiacis; foliis brevioribus et latioribus, ssepius obovatis, acuminatis. 

 Hab. in Imeretia et ceteris prov. Caucasicis (Wittman), in Persia (Hansen) et prope 



Aleppum (Kotschy: Pl. Älepp. n. 84). 



Habitu fere S. albce, sed foliis tenuibus omnino nudis, amentis crassis filamentisque 

 sat longis potius ad veram S. fragilem referenda. 



Forma; S. fragilis in Europa vulgatiores non difficile a S.alba distinguuntur: 1) ra- 

 mis undiqne divaricatis, annotinis exirnie fragilibus (in statu non amputato formam arbo- 

 ris describit ill. Kerner pyramidalem!); 2) foliis multo magis oblique et longius attenuato- 

 cuspidato-acuminatis, serraturis inflexis evidentius subcrenatis; 3) amentis masculis crassiori- 

 bus magisque hirsutis vulgo patentibus vel reflexis, squamis acutiusculis; 4) amentis femineis 

 multo longioribus et laxioribus, ob squamas facillime caducas conspicue rarifloris, acutis; 

 5) capsulis pedicello longiori prasditis, exsiccatione nigricantibus, in stylum basi incrassatum 

 rostrato-attenuatis. Sed negandum non est eam in regionibus orientali-meridionalibus, unde 

 forsan primitus in Europam immigrata est, cum hac ipsa S. alba formis innumeris ita 

 confluere, ut vix dicendum sit, quibus notis inter se distinguantur. 



Hujus synonyma habet ill. Koch S. fragiliorem, S. fragilissimam, S. excekiorem et S. 

 palustrem Höst, quas duas posteriores, ut formas intermedias, S. albce magis affines vel 

 cum ea procreatas affert Kerner, de quibus sub sequente forma igitur plura disseram. 



x 29. Salix viridis Fr. 



(S. (ragilis — alba). 



S. amentis coastaneis, foliatis, cylindricis, elongatis, gracilibus, densifloris, masculis 

 patulis vel recurvatis, femineis erectiusculis gracilioribus; pedunculo foliato; squamis oblon- 

 gis, obtusis, basi pilosis; staminibus geminis interduin terms, filamentis pallide fiavis, an- 

 theris aureis; capsulis breve conicis, obtusiusculis, glaberrimis, pedicellatis, pedicello nec- 

 tariuui subsuperante; stylo ininimo, stigmatibus patulis bilobis; foliis lanceolatis, apice 

 subrecto longe acuminatis, tenuiter glanduloso-serrulatis, primo subsericeis deinde glaberri- 

 mis, supra lucidis viridissimis, subtus pallide viridibus vel glaucis, rigidis, exsiccatione vix 

 nigricantibus; stipulis ' ovatis, glandulose serrulatis, deciduis. 



SjTl. Salix viridis Fkif.s Not. Fl. su. ed. 2 p. 2S3, Mänt. I. p. 43, Bot. Not. 1840 p. 179, Summa Veget. Scand. p. 55 ; Un. Skand. 

 Fl. ed. 9 p. 176. — Lange Dansk Flora ed. 3. p. 730. 



— S. alba y viridis Wiic. fl. su. ed. 2. p. 658. 



— S. fragilis-alba Wimm. 1850 p. 636, Denkschr. 1853 p. 156, Fl. v. Schles. ed. 3. p. 208. — Wichura Bastard, p. 69. 



— S. Russeliana Sm. brit. p. 1045, 



— S. excelsior Höst Salix p. 8 t. 28. 29 et 



— S. pahistris Hosr Salix p. 7 t. 24, 25? — De quibus omnibus vide infra. 



— S. gracilenia Tausch pl. sel. 



