44 N. J. ANDERSSON, 



Icon. Bl. Dan. t. 2486. — E. B. t. 1808? — Höst Sal. t. 24 et 25?, 28—29. 

 Exsicc. Fries H. N. I. 61. — Kern. Hb. Sal. n. 12 (rami flor.). 



Hab. ad ripas et vias in Europa media usque in Holmiam Suecire et Norvegiain australem, 

 locis certis vix adhuc accurate indicata, utpote cum S. alba vel fragili saapius corn- 

 mutata. 



JDescr. Arbor pulchra et excelsa ramis patentibus ramulis ssepe pendulis et gracilibus multo 

 minus quam in <S. fragili fragilibus, cortice piceo-viridi vel viridi-testaceo obductis. Folia exacte et 

 anguste lanceolata apice parum subobliquo longius acuminata, initio pilis tenuiter conspersa demum gla- 

 berrima, supralucide sed saturate viridia subtus costaprominulapallida venisque regulariter lineata opaco- 

 glaucescentia vel pallide viridia, minutissime serrulata vel subintegra, demum rigida nec etiam juniora 

 exsiccatione nigrescentia sed semper pulchre virentia. Amenta mascula quam ea in S. fragili magis densiflora 

 et longiora, saturatius colorata. suberecta sed ob ramulos pendulos patula, obtusiuscula; rachis villosa; 

 squamse apice elongato glabrse vel rarius ciliolatse, pallide stramineae, intus pilosae; stamma srepissime 

 gemina (vel etiam terna et qiiaterna), filamentis squamas triplo-quadruplo superantibus basi pilosis sa- 

 turate flavis, antheris intense aureis initio aureis. Amenta feminea anguste cyliudracea, 1 — Ii poll. 

 longa, vulgo erecta; squamse apice glabrae; capsula? viridiilee in stylum evidentem subangustatae non 

 autem rostratae, pedicello perbrevi nectarium fere duplo superante, stigmatibus divaricatis sat profunde 

 emarginatis. 



Hane formam prolem esse hybridam inter S. albam et *S. fragilem omnes ejus de- 

 monstrant partes; rara videtur stirps, fére numquam nisi eulta observata vel prope agros 

 hominum, in societate parentum vigens. Ramis et foliis magis ad S. fragilem sed amentis 

 et floribus ad S. albam propius accedit. Rami, qui in S. fragili angulo 90°, in S. alba, an- 

 gulo 35", in hac angulo 60° patuli; ramulis gracillimis saspius pendulis amentis nume- 

 rosis masculis aureis onustis inter elegantissimas lucet Salices, quomobrem frequenter et 

 lubentissime colitur; in aridis citisssime crescit parentibus multum antecellens. Folia magis 

 quam in S. fragili nitida viridia et firma, parum oblique acuminata subtus aut pure viri- 

 dia aut glaucescentia opaca, senescentia firmissima et serius caduca. Capsulse numquam ita 

 raraa et acutatas ut in S. fragili sed acutiores quam in *S. alba, semper pedicellatae, at ut 

 in ea viridulaa. 



Ut hybrida? plerasque hajc etiam gaudet modificationibus tribus: 



— fragilior: foliis sat longe et suboblique acuminato-cuspidatis, junioribus plus minus 



hirsutis demum glabris, subtus vulgo glaucescentibus, remotius serrulatis; amentis 

 paucifoliatis, masc. pallidius flavis, fem. elongatis. — Magis ad S. fragilem accedens. 

 — S. palustris (Höst) Kern. Hb. Sal. n. 14. ? 



— viridis: typica, ut supra descripta est. — Fr. Hb. Norm. — *S'. excelsior Höst, Kern. 



Hb. Sal. 12 (se. specimina florifera, sed floribus tetrandris!) 



— albescens: foliis angustissimis, longissime et recte acuminato-cuspidatis, saepe utrinque 



sat diu pilis raris sparse sericeis. — S. albce liabitu similior. 

 >S. excelsior (Höst) Kern. Hb. Sal. n. 12 (folia)? 

 De hybrida hacce forma vario modo opinati sunt auetores varii. 

 111. Kerner ut hybridas inter S. fragilem et albam duas affert species Hostianas, S. 

 excelsiorem (S. superfragilem-albam) et S. palustrem (S. subfragilem-albam), quas una cum 

 S. fragilissima Höst. modiflcationes haud insignes S. fragilis esse monuit Koch, nec eas, 

 ut habet Kerner, ad S. Russelianam referens. Neilreich, cui etiam Salices Hosteana? 

 certe cognitas esse debent, S. excelsiorem et S. fragiliorem Höst cum S. fragili discolore 



