46 N. J. ANDERSSON, 



Quam sub nomine S. fragilis in Herb. Norm. distribuit ill. Fries typicam hujus formani et 

 in Suecia ut facile ubique vulgarem sistit nec cum S. alba normali confundenda! 



Quum itaque me probavisse videor nec S. exeelsiorem nec S. palustrem Hostii sem- 

 per eam formam, quam inter S. albam et S. , fragilem mediam au t ab iis hybridam fingi- 

 mus exacte sistere, sed nunc eam nunc aliam exhibere modincationem ; quum praterea de- 

 nominatio Hostii non jure prioritatis ei Friesii antecellit, quia utraque in anno 1818 divulgata 

 est; quum demum nomen S. viridis, quod forman plerisque numquam ambigus: imposuit 

 Auctor de Salicum cognitione meritissimus characterem ejus essentialem optime enuntiat, 

 hoc illi prarferre non dubitamus. 



Quod denique ad aliud nomen, id S. Russeliance, adtinet, omnibus est cognitum id 

 Salicis cuidam stirpi cum S. fragili maxime cognatee a Duce celsissimo de Bedford pri- 

 mum fuisse addictum, quse arbor magnitudine insolita excelsa praapolluit, cujusque cor- 

 tici efficaciam in re tannaria majorem admisit Dominus Biggin. Qualis deinde a Sinithio 

 descripta est a S. fragili differre dicitur: foliis dilutioribus, firmioribus et angustioribus, 

 basi non rotundatis, margine acute serratis, costa prominente; rami valde flexiles et 

 tenacissimi dicuntur, et glandula? ad apicem petioli in lacinia§ minutas foliaceas excre- 

 tte in Engl. Bot. t. 1808 depinguntur. Hooker et Arnott brit. Fl. ed. 7. p. 396, et Bab. 

 Manual, ed. 5. p. 298 hane formam ut varietatem S. fragilis afferunt; Lindley autem 

 (Synops. brit. Fl. ed. 3. p. 230) distinctam, sed tantum foliis junioribus sericeis, habet. — 

 Koch in Synops. ed. 1. p. 741 eam ut varietatem S. fragilis affert, foliorum serraturis 

 vulgo minoribus etiam diversam. — Meyer fl. hannov. p. 499, hane S. albo-fragilem ap- 

 pellans, hujus synonyma habet 1) S. hexandram Ehrh. (sed Koch in speciminibus innu- 

 meris examinatis semper stamina 2 tantum observavit!) et 2) S. viridem Fr. — - Fiues in 

 Nov. Mänt. I. p. 43. S. Russelianam ad S. fragilis formam pendulam refert, de qua: "folia 

 seriora eximie sa3pe sericea". In diario Botaniska Notiser 1840 1. c. autem S. Russelianam 

 formas varias i'espicere juste observat. — Wimmei; Denkschr. 1853 p. 156 et Fl. v. Schles. 

 ed. 3. p. 209. ad suain S. fragilem-albam certissime S. Russelianam Kochii ducit, de specie 

 Smithii adhuc incertus. Observandum tamen est hane formam Wiinmeri etiam S. viridem 

 Friesii esse, quam Koch a sua S. fragili fi Russeliana diversam credit. — Neilreich hane 

 S. Russelianam Koch eandem esse ac S. fragilem /? discolorem, S. fragiliorem Höst et S. 

 exeelsiorem Höst opinatur, quas duas Hostianas formas modificationes sat leves S. fragilis 

 habet Koch. S. Russelianam Sm. autem — a priore forsan diversam — eandem quam S. 

 fragilis y polyandram = S. cuspidatam Schultz = S. fragilem-pentandram Wimm. credit 

 idem Auctor. — Kerner etiam de specie Smithii opinionem affert eandam, sed Kochium 

 hoc nomen in formis a S. alba et S. fragili hybridis. i e. et S. palustri Höst. et S. excel- 

 siori Höst. adhibuisse contendit. Hartig demum in Forstl. Culturpfl. p. 419 S. Russeli- 

 ana? synonyma habet S. viridem Fr., S. rubentem Schrank et S. fragiliorem Höst., eam a S. 

 fragili distinguens: stipulis maximis longe cuspidato-attenuatis (ut in S. stipulari) et serius 

 deciduis, foliis majoribus 8 — 9-pollicaribus basi angustatis apice longe attenuatis (ut in S. 

 Meyeriana) concoloribus junioribus pilosis, venis prominentibus. Aliam in hortis eultam 

 etiam affert ille Auctor meritissimus, aut a S. alba et S. fragili aut a S. alba et Russeliana 

 hybridam foliis longissime attenuato-cuspidatis supra nitentibus subtus opace viridibus, pro- 

 funde glanduloso-serratis, valde insignem. Nonne hsec S. Uexandra Ehrh. sit? — Quibus 

 omnibus sequitur, quod nunc temporis vix certe eruere valeamus utrum speciei aut formas 



