48 N. J. ANDERSSON, 



Arbor plerumque excelsa, ramis strictis elegantissima, ramulis flavo-viridibus parum fragilibus, 

 annotinis rarius albo-pilosis, ceterum lucide glaberrimis. Folia breve petiolata, 2 — 3 pollices longa, \ — % 

 poll. lata, basi et apice subaequaliter angustata sed apice plerumque longius acuminata, recta aut levi- 

 ter obliqua, integra aut brevissinie glanduloso-serrulata, aut utrinque pilis adpressis albo-sericeis aut 

 supra glabriuscula subtus pilis derelictis plus minus albida, senescentia rigidiuscula. Stipulse raro ad- 

 sunt et non nisi in ramulis vegetis aut novellis, parvse, lanceolatee, acutse. Gemmae acutae, aut glabraa 

 castaneaa v. testacese, aut plus minus albo-pilosaa. Amenta coastanea, gracilia, densiflora; pedunculus 

 pollicaris vel ultra, foliis ceteris plerumque minoribus et integris praeditus; rachis dense villosa; squamse 

 oblonga?, acutaa vel obtusiusculae, dorso et basi plus minus pilosse vel villosulse; glandulas in fioribus sal- 

 tem masculis dua3, interiör major; filamenta flavida gemina, basi villosa; antherse saturate aureae. Ca- 

 psulae viridulaa, breves vix linea longiores, primo sessiles et squamis obvolutae, postea brevissinie pedicel- 

 latse, conicse, obtusae, glaberrimse. 



Quomodo a maxime affini S. fragili et ab hybridis cum hac progenitis saapius diffe- 

 rat, järn supra propositum est. Ut facile omnes hujus tribus eximie et fere omnibus par- 

 tibus variat. 



Statura: arbor sat excelsa aut frutex mediocris. 



Rami aut 1) vitellini et läste miniati, foliis plerumque angustioribus. — Haec forma ara- 

 putatione quotannis arboris saspe procreata dicitur, nec aliter diversa. 



Syn. Salix vitellina L. sp. pl. II. p. 1442. — Willd. sp. pl. IV. 663. — Pom. Encycl. méth. VI. 643. — Spkeng. Syat. 

 Veg. I. 99. — Hoffm. Sal. p. 57. — Höst Sal. p. 9. — Sm. Brit. p. 1050;. Hook. et Akn. brit. fl. ed. 7. p. 

 397; E. B. 1389. — DC. fl. fr. III. p. 383; Vill. Fl. de Dauph. III. 762; Loisel. fl. gäll. II. 339. — Mathieu 

 fl. belg. II. 489. — Beetolos. fl. it. X. 307; Tenoee Sylloge p. 479; All. pedem II. 184. — Pallas fl. ro3s. II. 

 76; Bessee Enum. p. 38. 



— Salix alba var. vitellina Kooh Commeut. .p. 16 et Auctor. plur. 



— S. flexibilis Gilib. Exerc. phytol. II. 406 et S. Uterophylla Bray pl. exsicc. (aec. Ledeb.). 

 Ieon. Hoffm. Sal. t. 11 et 12, 24 f. 1 ; Höst Sal. t. 30—31 ; Hartig 1. c. t. 41. 

 Exsicc. SÉE. Essicc. n. 9, 14. 



vel 2) viridi-testacei. — Forma typica. 

 Folia sericea utrinque pilis rectis adpressis plus minus dense argentea. 



— denudata: saltem superne et saapissime adulta utrinque glabrata, pilis tan tum paucis 



persistentibus subtus derelictis, aut opaco-aut subnitente viridia. 



Syn. Salix coerulea Sm. E. B. i. 2431, Compend. p. 149. 



— latiuscida, late ovata vel obovata, brevius acuminata, densius et argutius serrata, vulgo 



magis virescentia. 



— angustata, latitudine quadruplo-sextuplo longiora, apice longissime cuspidata, plerum- 



que obsolete serrulata et utrinque argentea. 



— minima, vix pollicem longa et 3 lineas lata, nunc argenteo-pilosa nunc glabriuscula. ■ — - 



Specimina hujus formaä sat singularis in Asia minori prope Safsan leg. Wittman. 

 Amenta mascida floribus diandris vel interdum at raro 3 — 4-andris, feminea densiflora aut 

 subrariflora, erectiuscula, patula vel subpendula, brevia vel longissima: 2i — 3^ 

 poll. longa (in Syria a Gaillardot collecta et S. libanotica Boiss. inscripta), 

 ad S. micantem nostram transitum praebent sat evidentem. 

 — S. Pameachiana (Boer. sec. Asa Gray Man. ed. 2. p. 416): amentis brevibus erectis 

 densifloris breve pedunculatis; foliis rigidis supra breviter argenteo-pilosis, sub- 

 tus rufescenti-hirsutis lucidis. 



In America (Rhode-island) cultam, "S. fragilis-decipiens" inscriptam misit 

 Asa Gray. Vix tamen e nostra S. alba distincta. 

 Alia etiam ex . Syria existit forma, quam ad fontes in reg. alpina media montis 

 Elmalu legit et inter plantas Lyciae sub. n. 251 1860 divulgavit Bourgeau, quae foliis 



