12 N. J. ANDERSSON, 



Specimina, quse in Abyssinia legerunt Quartin-Dillon et Petit, et Schimper in valle 

 regionis septentrionalis montis Scholoda a priore recedunt foliis primo evidentius tenui- 

 oribus, amentis magis rarifloris et plurifoliatis, capsulis angustioribus et brevius pedi- 

 cellatis. Modificatio abnormis est S. axillaris ANDS."in Rich. fl. abyss. II. p. 295 amentis 

 masculis axillaribus insignis. In formis multis Salicum, regiones tropicas inhabitantium, 

 ssepe occurrit quod amenta praesertim mascula, quae vulgo magis praBCocia, in axillis folio- 

 rum diutius persistentium sero autumno evolvantur, quod etiam in terris adhuc frigidio- 

 ribus coelo propitiori non raro observatur, ex. gr. in S. triandra aliisque praBsertim originis 

 australioris. Ut species propria itaque nullo modo proponenda. 



— hirtå: amentis masculis elongatis, acutiusculis, densifloris, foliis rite evolutis 4 — 6 

 suffultis et longius pedunculatis; squamis rotundatis, pilis sat longis hispidissimis; foliis 

 subovalibus-lanceolatis, apice fere cuspidatis, utrinque sericeo-villosis incanis. 



"In itinere ad fontes Nili" leg. Sabbatiee. — V. s. in Mus. Paris. 



A formis jam descriptis hajc ita aliena, ut, specimina si plura examinare licuerit, 

 eam ut speciem propriam enuntiare facile auderem. Folia vix semipollice longiora, fere 

 ovalia vel sat late lanceolata, mucrone evidenti cuspidata, utrinque pilis adpressis sericeis 

 incano-fulvescentia, margine omnino integerrima. Amenta mascula erecta, fere pollicaria, 

 evolutione centripeta, acutiuscula, pedunculo pollicari et foliato, squamis pilis densis et lon- 

 gis hirtis. Prasterea ob id notabilis quod, habitu foliorum S. hirsutce austro-africanas simi- 

 lis, cum ea, in sua serie formarum ultima, omnino analoga judicanda sit. Non dubito 

 tamen quin hujus continentis perscrutatores indefessi in his regionibus plures formas, hane 

 et veram S. Safsaf connectentes, brevi sint detecturi. 



10. Salix seiMtjaltnsis Mert. 



S. ramis annotinis lateralibus foliatis, longissimis, apice amentiferis; amentis pauci- 

 floris; squamis ovalibus, roseis, apice glabris; antheris fuscioribus; capsulis glabris, irroratis, 

 pedicellatis, pedicello nectarium vix superante, stylo brevissimo, stigmatibus crassis indivi- 

 sis; foliis elliptico-oblongis, obtusis, mucronatis, integerrimis, tenuibus, utrinque glaberri- 

 mis, subtus pallidioribus. 



Syn. Salix xtnegah-ntix Mi;rtens iu sched. herb. Petropol. "S. senegalensis Adans. 11. 189 A", inscriptis. 



— S. coluteoides Mirbel in Mém. du Museum XIV. p. 462. — Trauty. Salicet. in Mém. prés. å l'Acad. de St. Petersb. III. p. 622. 

 Icon. Mirbel 1. c. t. 20. 



Hab. in Senegal, ubi eam 1825 legit Perrottet. — V. s.in herb. Paris., Petropol. et Candollei. 



Arbor vel frutex ramis pennam anserinam crassis, glabris, rubro-fuscis vel subgriseis. Folia 

 elliptica, basi subcuneata, apice obtuso mucrone brevi apiculata, vix pollicem longa et semipollicem 

 lata, integerrima, glaberrima, subtus subpruinosa, breviter petiolata, tenuia. Stipulae obsolets. Amenta 

 subabbreviata, basi interrupta, ramulo digitali foliis remotiusculis 6 — 8 vestito flavido gracili peduncu- 

 lata; stam. 8, filamentis basi villosis flavis squamas duplo superantibus; capsulse linea breviores, obscure 

 viridulffi. 



Habitu quidem peculiari recedens sed construetione amentorum aperte ad typum S. 

 Safsaf africanae pertinens. Prasterea vix aliud quam status abnormis speciei cujusdam 

 censenda, in quo pedunculus ultra modum elongatus ramuliformis et plurifoliatus amenta 

 profert valde tenuiflora et parviflora, quod etiam probare videntur capsulaa plerasque, qua3 

 saäpissime bipartitaä, carpophyllis basi corrugatis incompletae conspiciuntur. Cum S. cana- 



