mön OG n a ni i a 8ALIC1 m. 57 



38. Saliv taxifolia HBK. 



S. amentis fcerrninalibus, in ramulis annotiuis elongatis dense foliatis, ovato-oblongis 

 vel subglobosis; squamis basi pilosis, margine crispato-ciliatis; capsulis sessilibus, ovato- 

 conicis, stylo nullo, stigmatibus crassis; fuliis semipollicaribus, lanceolato-linearibus, acutis, 

 obsolete denticulatis, pubescenti-sericeis, quasi distichis, 



Syn. Salix taxifolia HBK. Nova Genera et Sp. pl. II. [). 22 (1817). — A.NDS. Sal, »oreal.-amer. in Öfvers. af Vet. A.k. förli I85t 

 p. 117. 

 — S. microphylla Schlecht. el Chamisso in Ginnaen VI. p. 354 (1833). 



Var. a) sericocarpa: capsulis dense argenteo-sericeis, brevioribus. 



b) lejocarpa: capsulis demum glabris vel tantum puberulis, longius conico-rostratis. 

 Hab. "Colitur in hortis Mexici, Queretari, Zelaya?, alt. 900 — 1200 hex. Floret Augusto 

 Humboldt". In herbariis e pluribus locis regni Mexicani collectam vidi, ut: "ad ripan) 

 arenosam fl. Tucolutensis prope San Pablo (Schiede)", inter Tampico et Real del 

 Monte, Onziaba (Sumichrast, n. 307, hb. DC.) "ad fluraen Pinula prope viam a Guata 

 ad Amatitam" (Schur); Wrigbt Coll. N. Mex. n. 669. — V. s. 



Arbor dicitur procerrima, ramulis teretibus rugulosis fuscescentibus glabris, junioribus pabe den- 

 sissima albida sericeis. Folia exacte sessilia, approximata, patentia aut reflexa, subdistieha, nervö medio 

 subtus prominulo, utrinque canescentia, juniora argentea, demum denudato-opaca, 3 — 5 lineas longa, lineam 

 lata, margine apicem versus crebrius serrulata; stipulce parvse, caducae. Amenta valde serotina, in ramu- 

 lis digitalibus vel Iongioribus terminalia, mascula interdum 3 — 4 congesta, ovata vel ovato-oblonga non 

 raro fere globosa, suaveolentia; squamte obovato-cuneatas vel ovatee acutiusculffi, apicem versus subglabre- 

 scentes; stamina duo, filamentis ad medium villosis, antlieris subglobosis flavis. Amenta feminea subglo- 

 bosa, e floribus suboctonis composita, iis S. Hindsianse maxime similia. 



Est species habitu singulari a Salicibus apud nos vulgaribus magnopere recedens, 

 foliis suis minimis et amentis brevibus paucifloris in ramulis valde elongatis terminalibus 

 facillime dignota. Forma tamen, quam in collectione Wrightiana sub n. 669 vidi, cum 

 iis tenuifoliis S. Hindsiance et per eas cum tenuifoliis argenteis S. longifolice tam aperte 

 congruit, ut optime probet has species inter se maxime esse affines, seriem sat contiguam 

 unå sistentes. 



Stirps IX. Salices cinerascentes v. S. capreae. 



Årbores mediocres vel frutices non raro humiles, ramis crassiusculis torulosis tenacibus. 

 Folia scepius late lanceolata, ovata vel obovata, juniora tenuia rufescenti-pellucida, adulta ri- 

 gida, oblique et breve acuminata, supra saturate viridia nervis impressis, subtus nervis eleva- 

 tis rugulosa et molliter canescenti-pilosa, margine undulata. Amenta prcecocia, sessilia, ma- 

 scula brevia et crassiuscida, feminea magis elongata subrarifiora; squamce scepius apice 

 infuscatm vel atratce, villosce; capsulce longe pedicellata?, utplurimum incano-tomentosce, stylo 

 nullo vel brevissimo, stigmatibus brevibus integris vel bifidis arrectis vel patulis, valvulis ma- 

 turis circinato-revolutis. 



Salices caprea Koch. Fr. etc. — S. ruyosm Kern. p. p. 



39. Salix canariensis Chr. Smith. 



S. amentis sessilibus, bracteis nullis vel parvis caducis suffultis, erectiusculis, e pilis 

 racheos et squamarum longis sericeis albo-hirsutis; squamis obtusiusculis, fusco-fulvis, 



K. Vet. Akad. Handl. B, 6. N:o 1. 8 



