MONOGRAPHIA SALICUM. (il 



— S, polymorpha Poli, »oron. III. 168 (oj Bertolon). 



— ,S. monandra Höst Sal, p. 22. (tabula optima! atnrainc oltoro ilemtol). 

 Icon. Vn.i I. o. i. BO. f. t9f IIhst Sal. t. 72. Reich. i.-. „. 2025. 



Bxsloc. si:,:. Bxsioo. n, 2, Il 55, K Exsicc. n. 729. -- Wtmm. III.. Sal. a. 83, 84. kur.,,, ni, Bal. 



Hab. in jugo alpino (prsecipue in alpis calcareis) meridionali-europaeo per Galliam maxime 

 occidentalem, llelvetiam, Italiam borealern, Bavariam et Austriam usque in Trans- 

 sylvaniam. Specimina foliis tantuin instructa praaterea vidi e regionibus Caucasi, 

 Songaria et alpibus Asiae minoris, qua3 huic speciei simillima videntur aut cum S. 

 phlomoide (S. cinererc forma) magis congruentia. K Pyrenseis specimina nulla vidi; 

 Suecica et Petropolitana formaj sunt S. caprece. — V. v. 

 Sub duabus modiricationibus occurrit: 



1. & p/tbescem: frutex vulgo non altus, ramis crassis nodosis diutius incano- 

 tomentosis; foliis spathulato-obovatis, supra et prsecipue subtus cano-villosis demum gla- 

 brescentibus sed opaco-cinereis et exsiccatione ssepe nigricantibus, incano-glaucis; amentis 

 subcosetaneis breve pedunculatis, capsulis dense albo-villosis ; stipulis parvis. 



Snlix grandifolia /S lanata Baud. 1. c. p. p. 



Hab. in alpibus summis usque ad terminum arborum prascipue Helvetiaa. 



— parvifolia: foliis pollice fere longioribus, supra medium i — \ pollicem latis, utrinque 



sat dense incanis. 



Ha?c modificatio est ultima speciei Lujus cum S. albicante maxime cognata. 



Fruticulus sa 3 pe depressus, ramis adscendentibus vix 2 — 3-pedaIibus crassissimis et torulosis to- 

 mento atro-fusco densissimo obductis. Folia fere numquam glabrescunt sed utrinque sat dense tomen- 

 tosa remanent. breve petiolata, integerrima, subtus evidenter glauca. Amenta feminea foliis parvis 2 — 3 

 suffulta vix pollicaria, ob squamas pilosas dense hirsuta, capsulis brevibus longissime pedicellatis 

 albo-lanatis. 



— angustifolia: foliis 2 — 3A pollices longis supra medium vix pollicem latis basin 



versus longe attenuatis, supra demum glabratis sublucidis subtus glaucis. 



Haec forma in regione Pini subalpina superiore frequentior est. 



Frutex saspe fere orgyalis. Truncus non crassus; rami pennas anserina? latudine; ramull toru- 

 Iosi ineano-castanei, annotini dense foliati tomento canescente denso sublanati. Gemmas breves petiolis 

 basi dilatatis suboccultas, longe albido-pilosa;. Folia e basi angustata supra medium dilatata exinde 

 subacuminata apice parum vel vix obliqua, vulgo 3 — 3i pollices longa supra medium vix pollice latiora, 

 margine aut integra aut obsolete undulato-crenulata in minoribus non raro sat profunde eroso-crenata, 

 supra sat lucide viridia costa evidentius nervis secuudariis minus albo-lanatis lineata, subtus primo 

 juxta costam densius tomentosa demum subglabrescentia, pallide glaucescentia, costa et nervis secuuda- 

 riis valde prominentibus flavidis venisque anastomosantibus creberrime et pulchre reticulatis, juniora 

 tenuissima flavo-rufescentia et subpellucida, adulta rigidissima subcoriacea saturate viridia. Amenta 

 primo non ita albo-hirsuta ut in S. caprea et S. cinerea, breve pedunculata, vix foliis ullis sed bracteis 

 paucis et parvis mox deciduis suffulta; amenta mascula fere semipollicaria subangustata, squamis acu- 

 tiusculis pilis incanis dense villosis apicem versus infuscatis, antheris rotundatis effloratis sordide flavis. 

 Amenta feminea 1^ — 2-pollicaria primum sat densiflora demum subrariflora, erectiusculo-patula, elon- 

 gato-cylindracea; squamaB parvfe, acutae, apice parum vel vix fusca? sed brunnescentes, pedicellum vix 

 requantes; capsulae vix lineam lougee pedicello parum breviores, tomento denso incanae, in pedicello elon- 

 gato oblique affixse, stylo brevissimo sed fere evidente fulvo, stigmatibus brevibus patulis bilobis, lobis 

 divergentibus. 



