62 N. J. ANDERSSON, 



* Salix albicans (Bonjean in Ser. Essay p. 21 et Exsicc. n. 56): amentis subcosetaneis, 

 erectis, patulis, elongato-C3'lindricis, subrarifloris; pedunculo paucifoliato; squamis fuscis 

 vel interdum ferrugineis apice piceis, albo-villosis; capsulis brevibus, ex ovata basi coni- 

 cis, obtusis, dense albo-lanatis, pedicellatis, pedicello nectarium bis terve superante, stylo 

 brevi saspe bifido fulvo, stigtuatibus fuscis bifidis cruciatim patulis; foliis utrinque praäsertim 

 secus nervös incana-villosis, demum glabrescentibus, supra obscure viridibus, subtus intense 

 glaucis, rigidis, crenatis. 



Syn. Salix pubescens Schl. — Keener Hb. Sal. n. 146. 



Hab. in Helvetia pl. locis in alpium summis regionibus et in "Sellrainerthal" Tyroliis: 



Kernee. 



— Salix Laggeri (Wimm. in Bot. Zeit. 1854 p. 162): amentis foliis paucis parvis- 

 que suffultis, valde elongato-cylindricis, 2 — 3-pollicaribus, basi insigniter rarifloris apice 

 subclavatis; squamis fere totis fulvis, obtusis vel truncatis; capsulis brevibus, conico-elon- 

 gatis, obtusis, dense albo-vel lutescente-lanatis, pedicello longissimo nectarium fere 4 — 5-ies 

 superante, stylo brevissimo ssepe bipartito, stigmatibus bifidis; foliis elongato-lanceolatis, 

 basi longius attenuatis, apice longe acuminatis 7 supra viridibus in nervis dense incano- 

 tomentosis, subtus glaucescentibus pilosis, margine denticulato-repandis; stipulis vix ullis. 

 Hab. in Helvetia, ubi "am Rhongletscher" eain legit Dr. Lägger. 



Difficillime sane est dijudicatu, utrum liasc, ut voluerunt Wimmer in diarii loco citato, 

 et Wichura (Bastardbefr. p. 73) a S. grandifolia et 5. glauca sit hybrida, an S. grandi- 

 folice cinerascentifi modificatio maxime glacialis. Amentis femineis subfoliato-pedunculatis 

 erectis vel patulis basi rarifloris et quasi interruptis, masculis brevissimis pulchre aureis, 

 squamis fiavicantibus apice tantum obscurioribus, capsulis obtusis et longius albo-lanatis, 

 stylo fuscescente saspius bifido et stigmatum laciniis cruciatim patulis, foliis denique ri- 

 gidiu.sculis augustis planiusculis primo utrinque molliter tomentosis, demum glabratis valde 

 cum »S. glauca congruit. Qui autem formas varias S. grandifoliw rite perspexerit, quomodo 

 eo altius cacumina versus alpium glacie obtecta adscendunt eo magis serotina evadant 

 amenta immo subrarifiora, breviores et densius albo-pilosa3 capsute magisque tomentosa 

 folia, hane S. albicantem ad S. grandifoliam aut ut formain potissimum typicam hujus spe- 

 ciei normaliter alpigenas, aut ut modificationem ejus S. glaucam revocantem referat. Fateor 

 me, qui frutices nonnullos hujus forma? in alpe Diableret quoque attente observavi, non 

 invenisse characteres, quibus eam a S. grandifolia cinerascente, qualis iisdem locis loete 

 vigebat, distinguere valebam. In tota valli "Sellrainerthal" nulla adest S. glauca. 



2. S. virescens: frutex pluriorgyalis interdum in formam et magnitudinem arboris 

 excrescens; ramis fusco-piceis vel testaceis; stipulis magnis cordatis; foliis ssepe maximis 

 obovato-lanceolatis, supra lucide viridibus, subtus pallidioribus elevatissime nervosis, basi 

 plus minus longe attenuatis, margine ssepe grosse crenatis; amentis pra?cocibus, brevibus, 

 magis densifloris, subebracteatis. 



Syn. S. grandifolia et stipularis Gaud..1. c. 

 — S. stipularis SÉE. et PoiR. 1. c. 



Frutex 6— 8-pedalis vel arbor parva trunco numquam ita ut in S. caprea crasso; rami divergen- 

 tes, crassiusculi, torulosi, primo cortice cinereo tomentoso obdueti, seeundo anno glabri. Gemmse glabrae 



