MONOGRA PH 1 A SA LIC1 M. 65 



II, ih. "cum parentibus in locis paludosis versus Schönberg et Gauwies prope Oenipontura 



el infra Jenboch et Buchau" Kerner. 



Notis allatis ul etiam habitu omni ad S. auritam absque ullo dubio referenda; S. 

 grandifoliam parum revocat foliis subelongatis crebre et acute nervosis, sed formas simi- 

 les S. auritce in locis variis Sueciae, ubi nulla S. grandifolia adest, ssepe observavi. 



Quod ad has formas a Kerner propositas adtinet mihi, cui oranino persuasum esl 

 Salicem grandifoliam multifariam ad varias formas europajas Salicum cinerascentium aperte 

 accedere vel ens vario modo simulare, haec S. macrophylla igiturnon nisi modificatio S. caprea? 

 foliis maximis acute nervosis, S. limnogena forma tan tum S. auritw, ab ea foliis subelon- 

 gatis subtus valde reticulato-nervosis parum recedens, et S. attenuata lusus S. grandifolice 

 ad S. capream evidenter transiens ramis gracilibus elongatis castaneis, foliis elongatis longe 

 acuminato-cuspidatis, amentis brevibus et stipulis permagnis insignis, itaque videntur. 



PrEeterea cnm S. purpurea prolem hybridam alit S. grandifolia, S. Pontederance for- 

 sitan subjungendam. 



42. Salix silesiaca Willd. 



S. amentis sessilibus, basi bracteis paucis vel nullis suffultis, demum breve pedun- 

 culatis et subfoliatis, rarifloris, obtusis; squamis apice fuscis, longe pilosis; capsulis ex 

 ovata basi conico-elongatis, glabris (sericeisve), pedicellatis, pedicello nectarium 3 — 5-ies 

 superante, stylo brevi, stigmatibus crassis, bifidis, divaricatis; foliis obovato — vel ovato- 

 ellipticis vel late lanceolatis acuminatis, undulato-serratis, primo pallide rufescentibus, 

 demum obscure viridibus, subtus subconcoloribus et subtomentosis, nervis acute prominu- 

 lis reticulatis; stipulis reniformibus. 



Syn. Salix silesiaca Willd. sp. pl. IV. p. 660. — Koch Comment. p. 40, Synops. fl. germ. p. 719. — Wimmeb Flora 1849 p. 36, 

 Jahresb. d. Schles. Gesellsch. 1857 p. 79 (ubi monograpbice illustrata!), Flora von Schlesien ed. 3. p. 188. 



— S. Ludwicjii Schk. Handb. t. 317 (sec. Wimmer). 



— S. fagifolia (W. KlT.) Willu. n. 103. (sec. Wimmer). (cfr. S. subcapream p. 67). 

 Icon. Echb. 1219. 



Wimm. Hb. Sal. n. 2, 3, 26, 27. 



Hab. in alpibus et inontibus subalpinis Silesice quum borussicse tum austriacas regionem 

 alt. 1400 — 3400' occupans, infra quam rarior obvenit, etiam in Carjpathis, Moravia, 

 Bosnia (Sendtner) et Transsylvania (Kotschy). Quam ex Italia (Monte Ceraso, in 

 confmio Aprutii ulterioris (Orsini) sec. Tenore Sylloge fl. Neap. App. 5. p. 49), 

 Suecia. (Fries Mänt. II. p. 62 et Herb. norm. VII. 61, Ands. Sal. Lapp. p. 40. lig. 13), 

 Anglia (= S. sphacelata Sm. brit. sec. Wimm.) et Rossla media (Ledeb. fl. ross. III. p. 

 609) afferunt Auctores sine ullo dubio hane speciem non spectat, sed ad modifica- 

 tiones S. eapreas varias est revocanda. — V. v. 



Frutex in regionibus superioribus ut ceterae species alpin» parvus, depressus, torulosus, in infe- 

 rioribus vix in formam arboris etiam parvje excrescen.s facie fere <S. caprece; rami glabri, subviminei 

 vel in minoribus torulosi, cortice viridulo vel rufo-castaneo obdueti. Gemras glabrae, castaneas, medio- 

 cres, obtusiusculse. Folia forma eximie varia, typice late obovata, apice brevi suboblique acuminata, 

 basi in petiolum gemmam triplo superantem attenuata, 2—3 pollic. longa, supra medium 1 — 2 poll. lata, 

 margine subintegra vel leviter undulato-serrulata, supra obscure viridia adulta glaberrima nervis te- 

 nuibus inter se v-alde anastomosantibus pulchre reticulata, subtus parum pallidiora vix glaucescentia 



K. Vet. Akad. Handl. B. 6. N:o 1. 9 



