ita 



B1D 



iilis, 





it. 



VI X 





'" 



10 il 





"" 



rvis 



liun 



i- 



i 



1" 



)ll. 



[a- 



x el< 



JVi 



ito-i 





PV< 



JMS. 



sulis 



b 



revii 





1" 



■di- 



m i» NOG n a r ii i ,\ 8ALIC1 \i. 85 



Quod in Europa S. eaprea nostra, Inre omnino in A.merica e 



differat, nisi foliis angustioribus magis lucidia Bubtus i elevatO' 



raolliter tomentosis, capsulis brevius pédicellatis. 



— virescens: foliia angustius lanceolatis, 1 — -2 pollices longis, supra 



tis, undulato-serratis, utrinque glabrescentibus, subtus glauci 



stipulis nullis vel parvis; amentis cylindraceis subdensifloris, 



cellatis, dense incano-tomentosis. 



Haec iterum £. phylicifoliam non male repraesentat, quura foliis angustis lgete viridi- 

 bus et glabrescentibus, tum amentis anguste cylindraceis, sed ad typicam S. discolorem 

 aperte pertinet ob capsulas evidentius pedicellatas stylo vix ullo apiculatas. 



Speoimen S. discoloris, quod in herb. Wield. ab ipso Möhxenb. datum examinavi, hane formam potissimum Bistit. Kami 

 graciles castanei, glaberrimi; gemmee mediocres, applanatoe, fuscae, glabroe; folia 11 poll. longa oblonga basi apiceque »ulwqualilcr 

 attenuata, utrinque pareissime puberula, supra saturate viridia subtus glauca, margine remote subcrenata; arnerita mascula pollicem 

 longa graeilia fulvo-anrea, squamis aeutiusculis apiee fuscis pilis longissimis lucidis villosis ; amenta feminea pollice vix longiora eras- 

 siora snbdensillora, squamis obovatis obtusis apiee pieeis brevius fulvo-villosis, capsulis sat magnis conicis basi subglabrescentibus loUge 

 pédicellatis, stylo subevidenti fulvo, stigmatibus pieeis integris erectiusculis. — S. phylicifoliam eerte babitu simulat, sed recedit foliis 



pnbcrulis, capsulis longe pédicellatis stylo bre\ issi apicnlalis. Hoe specimine seduetus speciem hancce olira (Nordamer. pil. 1. c.) 



S. phylieifoliae europtere analogam formam americanam, ut S. depressfe S. vagantem, S. pentandrae S. lucidam, S. triandrae S. 

 nigram etc, habui. 



Adsunt praaterea specimina, quas nunc a 5. humili nunc a S- vagante rostraia asgre 

 distinguuntur ; folia nempe sunt lingulato-obovata basi longe attenuata subtus violaceo- 

 opaca, breve obovata tenuia subpellucida subtus vix glaucescentia; sed amentis et capsulis 

 recedunt. 



* S. eriocephala (Mchx.) : amentis initio ovalibus, densifloris, longissime aureo-hirsutis; 

 squamis obtusiusculis; capsulis ex crassa basi elongato-conicis, albo- villosis vel interdum 

 glabriusculis, stylo fere nullo; foliis tenuibus, subtus vix glaucescentibus, margine undula- 

 tis; stipulis semicordatis. 



Syn. Salix eriocephala Micheaux Fl. boreal.-americ. II. 225. — Asa Gray (Carey) Manual ed. 2. p. 414. — Ands. Nordamer. 

 Pil. 1. c. p. 117. 

 — S. crassa Barkatt (ex Asa Gray). 



Hab. locis similibus ac praäcedens per Americam borealem. — V. s. 



Var. — parvifolia: foliis obovato-ovalibus, subpellucidis, pallide virescentibus; fruticulus 

 parvus, ramis eximie divergentibus, facie S. vagantis rostratce vel S. cinerece. 

 Ad fl. Saskatchavan (Bouegeau). 

 — rufescens: foliis demum subcoriaceis, obovato-rotundatis, supra glabre nitidis ob- 

 scure viridibus subtus rufescenti-tomentosis, vel glaucescentibus; gemmis mag- 

 nis, obtusiusculis. — In America occidentali. 

 Hsec forma S. brachystachyce — Scouleriance similis est, ab ea attamen amentis multo 

 longioribus magisque laxifloris capsulis demum longius pédicellatis differt. 



Non pro certo contendere audeo utrum S. eriocephala haecce a vera S. discolori di- 

 stincta sit, an ejus modificatio tantum. In herbariis omnibus, qua? perscrutavi, has semper 

 confusas vidi, nec e descriptionibus differentias quasdam eruere possum; quod enirn ad 

 squamas flosculorum attinet, quse, sec. Asa Gray, in S. discolore acuta? in S. eriocephala 

 obtusa3 esse dicuntur, in hac specie ut in fere omnibus affmibus admodum variant; 111. 

 Toerey de S. eriocephala nullam facit mentionem, hane S. discolori sine ullo dubio subjun- 

 gens. — Arbor dicitur mediocris vel frutex sat altus, habitu omnino S. capreas. 



