MON OG RA PH i A sa LIC G M. 89 



lfitb. in Lapponia Tornensi, in Norvegia inaxime septentrionali, per regionea Beptentrio- 



iiiilrs et arctieas Uossiiv fe re fcotius et Songaria), usque in Kamtschatkam. 



D.srr. Frutex prostratus plerumque ssepe autem aecus fluvioa in regione sylvarum fere orgyalia, 

 faciem S. cinerew gerens, formsB jam descriptse americanae valde similis .sed omnibua partibus fere minor. 

 Folia l^-pollicaria vel breviora, basi angustata, breve et suboblique acuminata, obovato-lanceolata, supra 

 demum saturate viridia glabrata, subtus pallidiora sparse tomentella, integra vel obsolete et repando- 

 serrulata, exstipulata, sed in ramulis vegetis folia stipulis renifonnibus villosis gaudent. Amenta omnino 

 ut in S. rostrata, sed feminea breviora, capsuloe maturitate etiam nonnumquam glabrescunt. 



Linnseum, Salicem quandam in Flora sua lapponica sub n. 361 enumerantem, hane 



formam intellexisse eamque in Flora svecica ed. 2 nomine S. depressce attulisse jam pridem 

 contendit Fries (Nov. Mänt. I. p. 26 et Bot. Not. 1840 p. 198), quem secuti sunt bota- 

 nici plerique. Hane formam Linnseo fuisse ignotam hasc probant: 1) Apud nos in 

 Lapponia tantum Tornensi occurrit, quam partem Lapponia3 non adiit Linnseus; quare de 

 hac dicere non potuit: e Lapponia in horto introduxi (cfr. Fl. su. ed. 1); nec "in alpibus 

 et desertis occurrit" (fl. lapp. p. 289); 2) In Flora suec. ed. 1. — quam quum scribebat 

 plantarum species in Lapponia a se visas memoria certius retinuit — eam ad 5. capream 

 vel n. 365 fl. lapp. ipse retulit; 3) in Fl. lapp. "arbor dicitur parva"; 4) in Spec. plant, 

 nullam "S. depressam" ut speciem propriam attulit, sed tantum ut formam S. lanatce (p. 

 1446, n. 21./?); 5) in herbario Ipsius nullum hujus speciei specimen a Linnseo hoc nomine 

 inscriptum adest, sed aliud, cui hasc inscripsit Smithius: "an S. sphacelata Fl. Brit.? — vi- 

 detur Fl. lapp. n. 361 ■ — depressa Fl. su.", quod est forma S. caprece, quoad formam folii 

 S. grandifoliam quodammodo simulans; sed aliud exstat- specimen, folium nempe S. glaucce 

 hoc numero (361) Flora? lapponicse signatum, cui adscripsit Smithius "S. caprece /? sp. pl." 



— ut in florse Suec. ed. 1.; hane "S. depressam" ipse intellexit nominis auetor. (Cfr. Hart- 

 man. Vet. Ac. Handl. 1850 p. 181); 6) in Fl. suec. ed. 2 se hane ex alpibus (sed in Lu- 

 lensibus non occurrit!) in hortum introduxisse, eamque foliis ad S. capream vergere dicit; 

 sed in Spec. plant. ed. 2. p. 1447 ha3c habet: "Varietatem /? (Salix depressa, Fl. lapp. n. 361, 

 fl. su. ed. 2. n. 899) eandem (ac S. lanata) esse eultura docuit". 7) Specimina omnia, ad 

 hane formam referenda, qua? in herbariis Veterum inspexi, nomine "S. arbusculse" signata 

 vidi. — Hane formam (n. 361 Linn. fl. Lapp.) prolem hybridam autumavit ill. Wimmer (Fl. 

 v. Schles. ed. 3 p. 187), n. 352 fl. lapp. Linn. ad hane speciem referens. — Qua3 quumita 

 sint, quum semper dubium manebit, quam formam suo n. 361 fl. lapp. potissimum intel- 

 lexerit Linnasus, quum prseterea eam in Lapponia fere orgyalem detexerit Wahlenberg 

 (quse forma hujus speciei alpinse est typica!) et plane eandem in America arboris staturam 

 acquirere nobis cognitum habemus, nomen S. depressce certe esse rejiciendum credimus. — 

 Quo nomine formas varias alpigenas foliis lanceolatis molliter hirsutis gaudentes verosimi- 

 liter intellexit Linnasus aut S. glaucce aut 5. caprece alpince aut, quod mihi potissimum 

 placet, S. lanata? in alpibus desertis et summis vere depressce. 



Hsec forma per regiones areticas et subareticas orbis veteris facile totius dispersa 

 multas prasbet modificationes, ex quibus sequentes notabiliores: 



— capreceformis (L^estadius, in schedulis), amentis majoribus, femineis demum laxe pen- 



dulis; capsulis basi incrassatis, brevius pedicellatis ; foliis majoribus, basi longe atte- 

 nuatis, supra lucide viridibus, subtus opaco-tomentosis. 



K. Vet. Akad. Handl. B. 6. N:o 1. 12 



