92 N. J. ANDERSSON, 



* S. coerulescens Döll (fl. von Baden p. 517): rami patentes, fusco-virides vel viridi- 

 rufescentes, graciles, annotini molliter tomentosi subcinerei. Folia planiuscula, obovata vel 

 obovato-elliptica, apice breve obliqua, plerumque minute undulato-crenata, supra viridia pi- 

 lis adpressis conspersa, subtus lividis venis elevatis reticulata, juniora snbpubescentia adulta 

 glabra. Stipula? ovato-vel semicordato-reniformes. Amenta brevissime pedunculata; squa- 

 mse obovato-oblongas cinereo-tomentosse apice infuscatse; capsula? ex basi ovata conico- 

 cylindraceas, obtusse, incanse, pedicello nectarium 4 — 6-ies superante squamam superan te, 

 stylo brevi, stigmatibus ellipticis plerumque bifidis. 



Syn. Salix cinerea X livida BitUNNEK (Döll). 

 — S. aurita X Starkeana Patze in sched. 



Hab. in ducatu badensi "auf den Mooren bei Pfohren": Fid. Brunner sec Döll. 



Hsec forma £ mihi — quantum e descriptione eruere potui ■ — S. cinerea potius associanda vide- 

 tur. — Nonne huc etiam referenda sunt formae, de quibus in Borussia a Do. RlTSCHL lectis mentionem 

 fecit ill. Wimmer (Denkschr. 1853. p. 166) se. S. livida-cinerea prope Posen et S. livida-caprea "in Kur- 

 nicker Först liinter Godki". Specimina nulla vidi. Forsitan parum a S. Starkeana, his regionibus fre- 

 quenter obvia, diversse, foliorum tantum forma et indumento S. cineream aut S. capream simulantes. 



** S. livescens Döll (1. c. p. 520): rami divergentes, gracillimi, annotini rarissime 

 cinereo-tomentelli, adulti glabri. Folia obovata, saspius apice obliqua, basi attenuata, supra 

 pilis brevibus et adpressis conspersa viridia, subtus glabra viridi-livescentia, venulosa, 

 margine crenulata. Amenta subsessilia, ovato-oblonga, antheris semper flavis, capsulis ex 

 rotundata basi conicis obtusis incano-tomentosis, stylo brevissimo, stigmatibus ellipticis vel 

 oblongis integris vel bifidis. — (S. aurita x livida Wlmm., Döll.) 

 Hab. locis turfosis iisdem ac prascedens: Brunner. 



Est, sec. Döll, fruticulus parvus ramis divergentibus ramulisque viridi-fuscis v. cinerascentibus. 

 Variat foliis majoribus v. minoribus plus minus acutis rugulosis obscure aut pallide viridibus, capsulis 

 plus minus sensim acutatis albo- vel cinereo-micantibus ; quibus nunc hane nunc illam parentum accedit. 



In Suecia boreali peritissimus L. L. LjESTadius ad urbem Piteå fruticulos nonnullos 

 1823 detexit, quos sub nomine S. aurita å sublivida divulgavit et hoc nomine jam 1832 

 descripsit Fries in opere sua laudatissimo Nov. Mänt. I. p. 56. (Hn Skand. Fl. ed. 9 

 p. 179, S. depressa /? glabrata ibid.?, cui S. myrtoides Fr. ut synonymon relata est, sed 

 deinde etiam sub »S. versifolia). De qua forma hsec praeterea addidit auetor illustrissimus: 

 "Quid sequentis (S. depressaa) varietates sub sua specie, hasc sub S. aurita, eisdem longe 

 similior quam matri in statu juniori, adultior foliis reticulato-rugosis magis et aliter pilosis, 

 apice recurvis veram se S. auritam mönstrat. Amentis simul laxioribus et squamis haud 

 sphacelatis sq. accedit. Alia a Laestadio accepta specimina amentis laxis, pedicellis elon- 

 gatis, capsulis glaberrimis sequenti adeo accedunt, ut nisi inventor contrarium certus sua- 

 serit ad illam retulissem. Hoc modo S. aurita et depressa formis prorsus mediis jungun- 

 tur et conjunxeram nisi duo aderant utriusque typi evidentissimi". In diario Bot. Not. 

 1840 p. 187 hane formam modificationi aS. aurita? * ambiguce Ehrh. (quam e S. aurita et 

 repente hybridam minime agnovit) subjunxit, sed in Summa Veget. Scand. denique nullam 

 de ea mentionem aliter factam invenimus. 



In herbario proprio Lsestadii jam heu! defuncti specimina 4 examinavi "S. aurita 

 sublivida 1823" inscripta ideoque ut originaria certissime habenda, quse describere lubet. 

 Fruticuli parvi non autem humifusi sed erecti videntur, trunco penna? anserinse crassitie 

 obscure cinereo subrimoso, ramis divergentibus condensatis cum ramulis tenacibus fuscis 



