a a .\ i , 1 1 ■ 



diutiua pubescentia, margine undulato-crenulata, exeiccatione facile oigrescentia; 

 amenta femraea subprsacocia et densiflora, brevissime pedunculata, foliis 2 — 1 parvis 



suffulta; squanm' sparsissinic pubcscentes, sipicu lulvcscenlc l:il ioi-i subbarbatSBJ CaDr 



sula? sat magnae (linea longiores) rufescentes, pedicello nectarium vulgo Bextuplo 



superante, stylo obsoleto, stigmatibus integris. 

 ffab. in Lapponia Pitensi ad Galgkärn. (L^stabuts). — V. s. 



De origine formas hujus valde dissentierunt auctores. Ljestadius, qui hane primus 

 detexit et solus loco indicato collegit, eam modificationem septentrionalem S. auritce 

 "climate mutatam" habuit, utpote quas supra limites S. auritce cresceret. Eum sequens 

 Hartman hane formatn in Flora sua nunc S. auritce ut varietatem />' paludosam subjunxit 

 nunc pro specie distincta, "S. paludosa" appellata, salutavit. (Quod nomen jam pridern 

 modificationi cuidam S. auritce addictum fuit, cfr. Link. Enum. h. berol. p. 419). 111. 

 Fries hane primus sub nomine "S. finmarkica" in Mänt. I. p. 68 descripsit, eum Lsestadio 

 hybriditatem prorsus denegans. Quod autem nomen ex errore örtum esse ("in Finmar- 

 kia hactenus non leeta" Fr.) ipse fatetur ill. Fries; et forma, quam eo salutavit Willde- 

 now, a nostra distincta et ipsa ambigua est — ut plenius sub S. aurora exponere cona- 

 bor — quare id non ultra servandum esse debet. In opuseulo alio ("Anmärkningar om de 

 i Sverige växande pilarterna", in "Tidskrift för Landtm.- och Kommun. -Ekonomien. Ups. 

 1859") 5. auritam paludosam ad jinmarhicam W. se habere ut S. aurita ambigua ad S. 

 plicatam eamque specie esse ab ea removendam Fries urget. — Ego nostram stirpem a 

 S. myrtilloide et S. nigricante progenitara suspicari maliern, quse enim utraque species 

 loco dicto (ad Arjeploug) sat frequens adest, habitum et characteres ei mutuans. A S. 

 nigricante folia sat majora et tenuia obovata pilosiuscula crenulata oblique apiculata ex- 

 siccatione facillime nigrescentia, amenta crassiuscula et capsulas sat m agnas habet; a S. 

 myrtilloide ("ut hujus videtur filia" Fr. S. Veget. Se.) folia adulta rigidiuscula supra live- 

 scenti-viridia, basi (in latioribus) subcordata, amenta foliato-pedunculata, capsulas rufescen- 

 tes longissime pedicellatas stylo nullo rosträtas. 



— angustifolia: fruticulus humilior, ramis gracilibus erectis fusco-castaneis glaberri- 

 mis; folia obovato-lanceolata, basi sat longe angustata, apice subprodueto acutiuscula, 

 supra saturate viridia, subtus parum pallidiora, nervis supra impressis subtus elevatis et 

 anastoinosantibus ruguloso-inasqualia, parcissime pubescentia; amenta mascula tenuia fulve- 

 scentia, feminea brevissime pedunculata, erecta, eximie rariflora, brevia, rachi hirsuta, squa- 

 mis angustissimis glabriusculis fulvescentibus, capsulis ut in pra3cedente forma sed an- 

 gustioribus pbtusissimis, stylo plane nullo. 

 Hab. ad urbem Piteå Vestrobottniae mari baltico boreali adjacentis, in insula Pitholmen 



in vicinitate urbis (L^estadius) — et in Herjedalia ad Kålsäter (Fristedt)? Ad Pe- 



tropolin, et in regione Amurensi (Maximovicz) ? — V. s. 



A priore non parum recedit quum foliis angustatis et valde rugosis tum amentis 

 femineis brevissime pedunculatis, sed characteribus ceteris eum ea optime congruit. Magis 

 quam ea attamen eum S. aurita communia habet staturam humiliorem, ramos gracilio- 

 res, folia angustiora eximie rugosa et amenta brevia subprajcocia. S. myrtilloidem iterum 

 revocat foliis brevioribus subintegris livido-virescentibus, amentis foliis paucis et parvis 

 suffultis, capsulis denique glaberrimis longissimis linearibus rufescenti-roseis. — Ad urbem 



