100 N. J. ANDERSSON, 



Piteå, ubi hasc forma lecta est, et S. aurita et S. myrtilloides obveniunt. Salicemfinmarki- 

 cam etiam in Herjedalia ad Kålsäter inter has duas parentes (in vicinitate alpium!) legisse 

 fertur amiciss. Dr. Fristedt (cfr. Bot. Notiser 1854 p. 120), hane formam attamen non vidi. 



Huic simillima est S. myrtoides Fr. sec. specimina in herbario Auctoris (= S. 

 versifolia subplicata Ljestad. in herb. proprio) et & (fusca) abscissa Lastad, in herb. pro- 

 prio, qua? autem differt: amentis femineis multo longioribus et crassioribus subfoliato- 

 pedunculatis, capsulis denique basi magis ovato-conicis et stylo produeto apiculatis! A S. 

 aurita sublivida vel S. vagantis lividce modificationibus glabratis vix dignoscitur nisi foliis 

 magis acutatis et rugosis, amentis brevibus et capsulis glaberrimis. S. repens omnis foliis 

 margine revolutis rigidis nervoso-lineatis adhuc magis recedit. Omnes hic allataa inter se 

 attamen nimis affines et saspissime confusse! 



Formas duas, quas hic una contulimus — S. onustam Bess. et S. jinmarkicam Fr. — 

 habitu quidem nonnihil sed characteribus parum differunt. S. onusta omnibus partibus 

 est major et vegetior magisque viridis, amentis numerosioribus et longius foliato-peduncu- 

 latis quasi in ramis onusta; nostra modificatio major (S. finmarkica typica) S. nigricantem 

 melius revocat, minor et angustifolia autem certissime etiam ex S. aurita ^originem tradit. 

 — Quae quum ita sint nomen Besserianum Friesiano ("errore orto") praeferrem, nisi utrum- 

 que modificationi suae proprias (lithuanico vel pitensi) tantum esset adhibendum ideoque 

 huic formae minime aptum. 



56. Salix hirtula Ands. 



(S. myrtOloides — vagans.) 



S. amentis anguste cylindraceis, demum subrarifloris, erectis vel patulis, sat longe 

 pedunculatis; pedunculo foliis ceteris suba3qualibus instrueto; squamis angustissimis, tenui- 

 bus, subtruncatis, apice subdilutiori glabriusculis; capsulis anguste conicis, subcylindra- 

 ceis, obtusis, saapius subsericeis, pedicello nectarium 4 — 8-ies superante, stylo brevi sed 

 evidente, stigmatibus brevibus bipartitis patulis; foliis late lanceolatis vel obovato-ovalibus, 

 breve et oblique apiculatis, saltem demum supra glabratis acute nervosis, subtus intense 

 glaucescentibus, margine integerrimis, rigidis. 



Haec forma, quse, quantum ex habitu et characteribus judicare licet, a S. myrtilloide et vagante 

 hybriditate est orta, sub duabus occurrit forniis, non parurn inter se dissimilibus : 



a) puberida: foliis supra nervis impressis inaaqualibus, junioribus pilis conspersis subtus 



rugulosis molliter pubescentibus, acutiusculis, late lanceolatis, supra glaucescenti-viri- 

 dibus subtus pallidioribus; 



— capsulis totis sericeis, 



— capsulis maximam partem glabrescentibus. 



Hab. in Lapponia Tornensi, ubi etiam S. vagans cinerascens viget (L^estadius). Specimina 

 ex Petropoli etiam vidi. 



b) glabrata: foliis supra planiusculis et sublucide glabratis obscure glauco-virescentibus, 



subtus acute venulosis intensius lividis, obovato-ovalibus basi parum attenuatis; 

 amentis longius foliato-pedunculatis; 



— capsulis totis sericeis. 



— capsulis basi tantum puberulis. 



