102 N. J. ANDERSSON, 



Sub duabus ut hybrida forma occurrit modificationibus: 



a) lejocarpa: amentis fere pollicaribus erectis anguste cylindraceis, capsulis glaberrimis; 



foliis lucide viridibus rigidis. 

 Est fruticulus ramulosus sat diffusus pedalis vix ultra. Rami strictiusculi cum ramulis divergenti- 

 bus angulosis lucide castaneo-fusci. Gemmse parvae, obtusae, adpressae, glaberrima?. Folia brevissime petio- 

 lata, juniora secus nervös plicatula adulta sat rigida costa impressa subconcava, marginibus reflexis, forma 

 varia, supra laete viridia sublucida nervis acutis lineata, subtus vulgo sat intense glauca, juniora pilis raris 

 adpressis tenuissime sericeis, adulta utrinque saspius glaberrima. Amenta mascula brevius pedunculata, 

 foliis 3 — 5 parvis sufFulta et fere abscondita, anguste cylindracea, vix semipollicaria, 2 lineas crassa, 

 pallide straminea, squamis flavis apice rotundatis dorso apiceque longe et sat dense fulvo-hirsutis, fila- 

 mentis non longis, antheris demum obscurioribus. Amenta feminea longe pedunculata, erectiuscula vel 

 patula, valde rariflora, ovali-oblonga, pedunculo ramuli laterali instar foliis sa?pe numerosis vestito, squa- 

 mis ut in amentis masculis sed multo parcius pilosis, capsulis 2 — -2\ lin. longis fusco-brunneis conico- 

 rostratis obtusis glaberrimis, stylo fulvo subevidente, stigmatibus brevibus erectis subintegris. 



— major: statura elevatiore suberecta, ramis strictioribus, foliis f — 1 pollicem latis. 

 Hasc forma S. onustm (et jinmarkicce) sat similis est et S. ambiguam habitu haud male referens, 



sed differt: foliis integris margine revolutis saltem junioribus pilis argenteis rectis adpressis submicanti- 

 bus, amentis brevius pedunculatis squamis pilosis capsulis basi crassioribus. — Huc pertinent specimina 

 bavarica. 



— minor: statura humiliori subdiffusa, ramis magis divergentibus ; foliis vix semipolli- 



cem longis et duplo angustioribus; amentis brevius pedunculatis. 



— S. fusca abscissa L.estad. in herb. proprio. 



b) hebecarpa: amentis brevioribus, capsulis plus minus sericeis; foliis tenuibus ssepe ex- 

 siccatione nigricantibus. 



— major: fruticulus suberectus, ramis strictiusculis, foliis fere pollicaribus. 



— minor: fruticulus valde depressus, ramis undique divergentibus; foliis minimis vix 



semipollicem longis et duplo angustioribus. 



— S. fusca myrtiola LASTAD, herb. 



— sericea: capsulis sat dense hirsutis; 



— calvescens: capsulis tan tum basi sparse sericeis; 



— angustifolia: foliis longitudine quadruplo angustioribus, ea S. rosmarinifoliaa 



simulantibus. 



— S. fusca subrosmarinifolia Lastad, in herb. proprio. 



Habitu cum priore congruit, ssepius auteru occurrit magis humifusa, ramis evidentius torulosis 

 crassioribus, foliis exsiccatione saspe nigricantibus vulgo majoribus et latioribus nervis acutioribus lineatis 

 margine fere semper revolutis, junioribus densius sericeis etiam adultis subtus evidenter quamquam tenui- 

 ter hirsutis, amentis multo brevioribus et crassioribus, saltem maturis fere nutantibus, pedunculo parcius 

 foliato et breviori, squamis apice subinfuscatis densius pilosis, capsulis brevius pedicellatis basi crassiori- 

 bus subacutiusculis, stylo subevidentiori. 



Hane formam, e duabus ita compositam modificationibus, inter S. repentem et myrtilloi- 

 dem ambiguam esse omnes demonstrant partes. In modificatione lejocarpa amenta omnino 

 ut in S. myrtilloide, sed folia ut in S. repente; forma hebecarpa e contrario amenta babet 

 fere ut in S. repente, foliis autem cum S. myrtilloide magis congruit; capsula? longius pedi- 

 cellatse! Cl. Wichura, qui hane etiam bybridam agnovit, eam e Lapponia Pitensi et Tor- 

 nensi affert, e quibus locis — ubi certe nulla adest S. repens — specimina non vidi. 



