108 N. J. ANDERSSON, 



Jam 1. c. monui nullam veram S. repentem nostrse vulgatissima? similem in America 

 crescere. Speciminibus numerosis a me postea examinatis hane formam ut speciem singu- 

 larem nunc certus propono. Quod ad habitum S. arbusculam europasam vel etiam S. ara- 

 biguam plicatam non male reprassentat ob foliorum colorem et formam nec non capsulas 

 minutas; differt autem aperte amentis foliato-pedunculatis ! capsulis sat longe pedicellatis, 

 et foliis multo longioribus integris vel sinuatis. Hybridam ex »S. candida et S. pedicellare 

 eam habere maliern, ab hac capsulas sericeo-villosas et folia subtus pilis adpressis lucida, 

 ab illa ainenta valde foliato-pedunculata, capsulas distinctius pedicellatas et folia lingulata 

 integra prsecipue in varietate glabriori nitide viridia mutuans. 



61. Snlix petiolaris Sm. 



S. amentis brevibus, fruetiferis breve pedunculatis, foliis bracteisve paucis et parvis 

 suffultis, erectis, demum subrarifloris; squamis fulvis apice fuscioribus, longe pilosis; cap- 

 sulis ovato-conicis acutiusculis, griseo-tomentosis, pedicellatis, pedicello nectarium quater- 

 quintuplove superante, stylo brevissimo, stigmatibus brevibus vulgo bifidis, laciniis erectis 

 fulvis; foliis rigidiusculis, anguste lanceolatis, cuspidatis, argute serratis vel integris, saltem 

 demum utrinque glabriusculis, superne nitide viridibus, subtus glaucescentibus ; stipulis 

 parvis; petiolis utplurimum longis. 



Syn. Salix petiolaris Smith Transactions of Linn. Soc. vol. VI. p. 122, brit. III. p. 1048, et in Rees Cycl. n. 28. — Willd. sp. pl. 

 IV. 665. — Poie. Enevcl. méth. Supp. IV. 57. — Speeng. Syst. Veget. I. 103. — Peksoon Synops. II. 599. — Puksh 

 NorthAmer. Fl. II. 616. — Hook. Fl. uoreal.-Amer. II. 148. — Toeeey Fl. of NewYork II. 207. — Nutt. Gen. p. 231. — 

 Asa Geay (Carey) Manual ed. 2. p. 415. — Ands. Nord-Amer. Pil. 1. c. p. 126. — Loud. arboret. III. p. 1533. 

 — S. fuscata Psh. Fl. N. Amer. II. 612. 



Icon. Sm. E. B. t. 1147. — Koem. Fl. europ. XIV. 5. — Foebes in Sal. Wob. n. 23. 



Exsicc. Baeeatt. Sal. amer. n. 9. 



Hab. in regionibus mediis Americse septentrionalis-orientalis ad ripas fluviorum sat copiose 

 — usque in Lake Winipeg sec. Hook. — In Britannia (: Scotia ex Dickson sec. Sm., 

 Angashire et Possil march prope Glasgow: G. Don) sine dubio non nisi eulta aut 

 sylvestris adest; cfr. Hook et Arn. fl. brit. ed. 7 p. 397; nec Lindley nec Babing- 

 ton de ea mentionem ullam fecerunt. 



Descr. Frutex mediocris 4 — 10-pedalis, ramis ramulisque subvirnineis, atris vel fusco-piceis, gla- 

 bris, tenacibus. Folia 3 — 4 pollices longa vix semiuncia latiora, juniora utrinque pilis sericeis sed parum 

 micantibus pubescentia, demum glaberrima, supra nitide et saturate viridia exsiccatione interdum nigre- 

 scentia, subtus glaucescentia costa venisque elevatis fulvis percursa, basi attenuata, longe et sa?pe sub- 

 oblique acuminata, margine argute serrata, serraturis glanduligeris subincurvis; petiolus 3 — 6 lin. longus, 

 glaber, basi dilatato gemmam parvam acutam glabram amplectens. Stipulse, dum adsunt, parvse, acutius- 

 cula?, serrulatse. Amenta mascula sessilia ebracteata, semipollicem longa, erecta, ovali-oblonga, in ramulis 

 dense condensata, squamis fulvis apice obtusiusculo nigricantibus, longe argenteo-pilosis, staminibus elon- 

 gatis, filamentis fulvis, antberis aurantiacis effloratis fuscescentibus. Amenta feminea fere pollicem elon- 

 gata, basi foliis paucis et minutis suffulta, incurvata, squamis fulvo-fuscescentibus, pilis griseis minus 

 dense hirsutis, capsulis minutis acutiusculis lineam vix superantibus, tomento griseo sericeis, post florescen- 

 tiam magis elongatis divergentibus unde amenta tunc rariflora conspiciuntur, stylo fere nullo, stigmatibus 

 crassis bifidis erectis fulvis. 



Auctores nonnulli (Torrey 1. c, Koch Comment. p. 21 et Borrer in Hooker et 

 Arn. Brit. Fl. 1. c.) hane speciem a S. sericea non distinctam putant; et in herbariis ple- 

 risque eas saepissime confusas vidi. S. autem petiolaris plerumque, quantum novi, a aS. 

 sericea differt non tantum statura elatiori et ramis magis vimineis glaberrimis fusco-piceis 



