MONOGRAPHIA SALICUM. 117 



1849 p. 52 el Sal. europ. p. 118) et eum eo Kerneh (1. c. p. 218 e1 267) E haiic 



9peciern a S. repente non dietinguisse, sed nomine eo prolem quandam hybridam e S. repente 

 et S. viniiiiali (nostram S. Friesianam) intellectam voluisse contendunt. S. rosmarinifoliam 

 suam ad Äbo Finlandia? occidentalis legit Linnseus,quo Loco aunc etiam temporis abunde 

 crescit h»c forma, nulla S. viniiiiali ibi spontanes vi.sa; ea specimina in herb. Linnseano, 

 quibus etiam Ipse "S. rosmarinifolia 25" inscripsit, certissime ad veram pertinenl S. ros- 

 marinifoliam, nee ad S. angustifoliam Wulf. (sensu Friesiano), ut voluit Smith, qui hoc 

 nomen iis adsignavit. 



Forma; hybridse exstant sequentes a S. repente 

 cura S. purpurea = S. Doniana Sm. 



» S. viminali = S. Friesiana Ands. 



» incana = S. Forbesiana Ands. 



» daphnoides = s. Patzcana Ands. 



)) myrtilloideS = S. aurora LiEST. 



» anrita (caprea et cinerea?) = S. ambigna Ehrh. 



» lapponum = s. compacta Ands. 



De S. livida x repente (= S. stenoclados Döll.) jam supra, pag. 94 opinionem attuli ; 

 hybriditatem cum nigricante e Borussia (ad Tilsit) memorat Wichura (Ueber die Bastard- 

 befruchtung p. 72); de qua, ut a me nondum examinata, nil certi enuntiare audeo; suspi- 

 cor eam formam tantum esse Salicis valde polymorphaj ambiguce. Hane autem sequenti 

 modo nuperrime descripsit ill. Wimmee: 



"S. nigricans— repens 5 (Heidenreich in litt.). "Juli $ oblongi, subsessiles, bracteati; 

 bracteolas lingulata?, apice truncataB, fuscse antice nigricantes, villo reeto longo obsita?; ger- 

 mina in pedicello brevi, cylindrico-conica, obtusiuscula, cana, demum viridi-cana, sericeo- 

 tomentosa demum pubescentia, stylo brevi, stigmatis oblongis, brevibus; folia breviter 

 lanceolata, utrinque acuta, margine denticulato aut serrulato revoluta, sordide virentia, aut 

 subtus sericeo-albida, utrinque pilis rectis nunc rarioribus nunc densioribus subsericea". — 

 Wimm. Sal. eur. p. 239. 



Duos frutices prope Tilsit in Prussia detexit Dr. Heidenreich. 



S. ambiguce proxima, sed ejus formas omnes colore frondis cinerascente conspicua?, 

 in hac color foliorum triste virens, qualis S. nigricanti proprius est". — Wimm. 



65. Saliv ambigua Ehrh. 



(S. aurita — repens.) 



S. amentis subsessilibus, densifloris, cylindraceis, obtusis, fruetiferis breve peduncu- 

 latis; pedunculo foliis paucis et parvis instrueto; squamis obtusis, fulvo-luteis apice fuscio- 

 ribus, parce pilosis; capsulis ovato-conicis, longe pedicellatis, pedicello nectariuin 4 — 5-ies 

 superante, stylo vix ullo, stigmatibus erassiuseulis infuscatis emarginatis erectis; foliis 

 elliptico-lanceolatis vel obovato-lingulatis, recurvato-apiculatis, integerrimis vel remote et 

 parce serrulatis, nervis supra impressis subtus ruguloso-reticulatis plicatis, adpresse tomen- 

 tosis, demum rigidis et glabratis; stipulis semicordatis, rectis. 



Syn. Salix ambigua Ekrh. Arbor. n. 109, Beitr. VI. j). 103. — Willd. sp. p]. IV. p. 700 (fol. ellipticis). — Koch Comment. p. 

 49. — Su. Hn. Skand. Fl. ed. 9. p. 179. — Dau. Lange Dansk fl. ed. 3. p. 740. — Gerill. Koch Synops. ed. 2. p. 753; 



