MONOGRAFHIA SALICUM. L19 



— Iiiiin: foliis adultia rigtdis, utrinque incano-tomentosis. 



— glubriuacula: foliia tenuioribus, saltem supra demum glabratis viridibus. 



anguatifolia; foliis plus minus late lanceolatis vel ovato-ovalibus, rå pollicem longis el seniipollicem 

 latis, basi' attenuatis, breve acuminatfs, saepe exstipulatis; amentis brevioribus, capsulis aut villosis 

 aiit rarissime glabrescentibus. 



— hirta: foliis adnltis rigidis utrinque incano-tomentosis. 



— glabriuacula: foliis tenuibus saltem supra demum glabratis viridibus. 



2. S. pllcata (Fr. Fl. Iinll. etc): fruticulus pleruraque humilis, trunco subterraneo, ramis 

 adscendentibus; foliis subinde stipulatis, exsiccatione facilius fuscatis, obovato-lanceo- 

 lato-oblongis, margine ssepe subrevolutis; amentis paucioribus fructiferis plerumque 

 subfoliato-pedunculatis, subrarifloris; squamis apice fuscioribus; capsulis brevius pe- 

 dicellatis, stylo evidentiori, stigmatibus subintegris. ("S. ambigua altera ad S. re- 

 pentein accedens: Koch Coinment." Fr. Bot. Not. 1840. p. 199). 



'Tacies prorsus Å repoil/s, a qua ditfert: ramis vulgo cinereo-virescentibus, foliis in figuram obo- 

 vatam tendentibus, frequentius serrato-dentatis, venis superne immersis, unde juniora parallelo-lineata, sub- 

 tus reticulatis, petiolis longioribus, stipulis semiovatis raro deficientibus, amentis bracteatis, squamis minus 

 sphacelatis, stylo vix ullo. A S. aurita differt vegetatione prorsus S. repeniis, foliis baud reticulato-ru- 

 gosis, adultis supra laavigatis et glabrescentibus admodum rigidis! pilis subtus strictis adpressis sericeis, 

 stipularum forma, amentis vulgo majoribus, capsulis brevius pedicellatis brevioribus sed magis tumidis. 

 Formas hujus pusillre eximie florent, surculi vegeti adscendentes autem sterilescunt; form se depressse S. 

 oin-iftr vulgo steriles". (Fr. Mänt. I. 1. c). 



— obscura: foliis utrinque vel saltem subtus plus minus cano-vel argenteo-tomentosis. — In locis are- 



nosis vel aridis. 



— ovallfolia: foliis subovalibus, apice obliquis, aut integris aut apicem versus serrulatis. 



Grandifolia aut parvifolia! 



— lanceolata: foliis plus minus lanceolato-lingulatis, plerumque integris. Longifolia vel brevifolia. 



— micropliylla; foliis parvulis, amentis brevioribus. 



— virescens: foliis saltem supra glabris, tenuibus, viresceutibus, exsiccatione facilius fuscescentibus. — 



Locis subuliginosis. 



— latifolia: foliis subovalibus, fere pollicem longis et semipollice fere latioribus. 



— angustifolia: foliis latitudine triplo quadruplove longioribus; amentis subglobosis (fere ut in S. 



rosmarinifolia). 



— micropliylla: foliis parvulis, amentis vulgo brevioribus. 



— lejocarpa: capsulis glabrescentibus. 



— amentis elongato-cylindricis subrarifloris. 



— amentis ovalibus subdensifloris. 



111. Wimmer proles hybridas e S. repente cum S. caprea et cinerea etiam (sed raris-- 

 sime) detectas affert, quas hoc modo descripsit: 



"S. repens— caprea (Lasch in litt.): juli sessiles, ovati, densi; squamse nigrse oblonga? 

 villosas; ovaria subsessilia conica, albo-tomentosa, stylo mediocri, stigmatis oblongis patulis 

 bitidis; folia ovali-oblonga, plieato-apiculata, leviter repanda, supra levissime puberula, 

 subtus candicantia dense sericeo-tomentosa. 9 — Wimm. Denkschr. 1853. p. 170. Hb. Sal. 73. 



Syn. Salix caprea — repens WiMir. Sal. europ. p. 237. 

 Exsicc. Wimm. et Kr. Hb. Sal. 73, Coll. 216. 



Hab. prope "Driesen in der Neumark" (Lasch), et Breslau (Krause). 



Hasc magis viret quam sequens, folia paullo majora, subtus magis vestita, vestimento 

 multo densiore. Ut in illa S. cinerea magis e julis agnoscitur, sic in hac S. caprea e foliis 

 (Wimm. Sal. eur. p. 238). 



