MONOQ R A PH i A SALIC1 M. L35 



Forma denique, es borto botanico berolinensi accepta, a Wimmeh per plurea annos 

 culta et sub nomine "S. hastata-phylicifolia" olim rnihi etiam communicata, quam cum 

 speciminibua suecicis et lapponicis, supra meraoratia optirne convenire contendit, mihi ab 

 iis foliia exsiccatione pure viridibus et venis elevatia reticulatis junioribue rufescenti-aub- 

 pellucidis adultis rigidiusculis supra medium multo latioribus (Ii poll. longis ibi fere pol- 

 licem latis), amentis subfoliato-pedunculatis, squamis albido-barbatis et capsulis anguatio- 

 rihus saturate viridibus aat superque distincta videtur, quare hane libentius e S. hastata 

 et S. phylicifolia primitus ortam crederem. De hac plura sub S. stenostachya Kicrn. allt iram. 

 Hybridse proles, ut videtur certiores, hujus speciei adsunt sequentes 

 cum S. caprea = S. laurina Sm. 



S. grandifolia = S. frnticnlosa (Kern.)? 

 S. repente = S. Schraderiana WlLLD. 

 S. daphnoide = S. macrorhyncha Ands. 

 S. glauca = S. Wichnra; ANDS. 



* Saliv Ilegetschweileri Heer. 



S. amentis subcoastaneis, demum pedunculatis, arrecto-incurvis, cylindraceis, haud 

 densifloris; pedunculo foliis paucis instrueto; squamis lanceolatis, pallidis, apicem versus 

 obscurioribus, tenuiter pilosis; capsulis conico-subulatis, (plus minus) sericeis, pedicellatis, 

 pedicello nectarium duplo-triplove superante, stylo elongato, stigmatibus bipartitis vel sub- 

 integris; foliis ovalibus vel oblongo-obovatis, glaberrimis, obsolete crenulatis subtus sat 

 intense glaucis, supra lucide viridibus, primo tenuibus, demum rigidis; stipulis semicorda- 

 tis, petiolum longum haud aequantibus. 



SjTU. Salix Begetschweikri Osw. Heee (in Hegetschw. Flora d. Schweitz p. 963). — Koch Synops. ed. 2. p. 752. — Wnm. Hb. - 

 Sal. n. 70, Sal. enrop. p. 220. (Sub S. hastata — Weigeliana). 

 — S. phylicifolia — hastata Wimm. Denkscbr. 1853. p. 168. 

 Exsiec. Wimm. Hb. Sal. n. 70. 



Hab. in Helvetia, "im Wallis am Rhonegletscher (Wimm.);" an der Reuss im Urserenthale 

 unterhalb Hospendal gegen Andermatt, u. bei Samaden u. Bevers im Engadin". (Heer). 



Descr. "Frutex insignis, ramis longis, rubicundis, rarius flavescentibus. Folia pleramque obovata, 

 interdum ovalia, supra succulento-viridia, subtus glauca aut csesio-glauca, venis modice prominulis; ramuli 

 novelli magis minusve cano- vel albido-tomentosi; folia demum glaberrima, leviter serrata i. e. denticulis 

 glandula terminatis remotis instrueta, aut integerrima, quandoque evidenter serrata. Stipula? subrotundffi, 

 aut semicordatse, dentatse. Juli in pedunculis aut brevioribus aut longioribus, quandoque longissimis folia- 

 tis, rachique albo-lanatis. Juli longissimi, etiam semipedales (?); germina in pedicellis brevibus nectario 

 duplo longioribus, glabra aut subsericea; coma seminum sericeo-argentea". Heer 1. c. 



De hac forma varia? allatas fuerunt opiniones. 111. Heer, qui primus de ea fecit 

 mentionem, dicit: "ab una parte accedit ad S. nigricantem, ab altera ad S. hastatam, ab 

 illa differt germinum pedicello brevi, coma seminum argentea, julis longis et pedunculis 

 albo-lanatis; a S. hastata foliis supra viridibus, longius petiolatis, subtus glaucis, germinum 

 pedicellis longioribus, foliisque novellis cano-pubescentibus". 111. Wimmer eam primo hy- 

 briditatem e S. pliylieifolia et 5. hastata salutans (Hb. Sal. et Denkschr.), nuperrime (Sal. 

 europ. p. 220) contendit eam ab ea "*S. hastata — Weigeliana", quam e Suecia boreali ita 

 determinavit, distinctam esse, hsec addens "de ista forma quam in herb. Sal. edimus, judi- 



