150 N. J. ANDERSSON, 



84. Salix oblongifolia Trautv. 



S. amentis pedunculatis, foliis 3 — 4 suffultis; squamis lanatis fuscis; capsulis seri- 

 ceis, subsessilibus, stylo elongato, stigmatibus bifidis; foliis elongatis, oblongis, utrinque 

 angustatis, apice basique acutis, remote serrulatis, denique supra glabris. 



Syn. Salix oblongifolia Trautv. in Middend. Reise I. 2. 3. p. 81. 



Hab. in Asia septentrionali ad Sinura Ujakon reg. Ochotensis (Middendorff). 



DescT. "Frutex fortasse sat quam S. udensis altior. Rami erecto-patentes, adultiores e flavo- 

 fusci, novelli puberuli. Folia ramorum superiora elongato-oblonga \\ — 2 uncias longa, utrinque angustata, 

 apice basique acuta, ramorum inferiora elliptico-oblonga, prascipue basin versus angustata, 1 — \\ unciam 

 longa, omnia obsolete remoteque serrulata vel rarius subintegerrima, supra viridia et denique glabra, sub- 

 tus glauca et denique glabra, nisi quod subtus ad nervum medium parce puberula, breviter petiolata. 

 Petiolus puberulus. Stipulre in ramis sterilibus minimse ovatas. Amenta ramulo sat longo 3 — 4-foliato, 

 gemmis destituto insidentia. Folia floralia (bractese auct.) foliis ramorum sterilium plerumque multo mi- 

 nora. Bracteas (squamse auct.) persistentes, lanatse, denique fuscse. Ovaria sericea, brevissime pedicellata 

 vel subsessilia. Stylus elongatus, integer. Stigmata emarginato-bifida". 



Speciminibus nullis a me visis diagnosin a nominis auctore da tam bic transcripsi. 

 Cui addidit Ipse. "Specimina nostra quod ad amenta feminea adtinet,. congruunt cum S. 

 arbuscula L. nisi quod in illis amenta longius pedunculata; sed foliorum forma specimina 

 nostra a S. arbuscula L. exacte distinguit, tamen in specie hac admodum väriabili folia 

 plerumque elliptica, rarius oblongo-elliptica nec uraquam elongata, oblonga. Itaque exem- 

 plaria nostra a S. arbuscula L. differre nobis videntur foliis elongatis oblongis duplo lon- 

 gioribus, amentis longius pedunculatis et habitu quodam peculiari. Ceterum speciem no- 

 stram, ad specimina solummodo feminea pauca sero autumno lecta constitutam, observatio- 

 nibus ulterioribus peregrinatorum etiam atque etiam commendamus". 



85. Salix latifolia Forbes. 



(S. caprea — nigricans). 



S. amentis subpraacocibus, ovato-elongatis, crassis, densifloris, patulo-divergentibus, 

 bracteis vel foliis parvis suffultis, demum subrarifloris ; squamis linearibus vel oblongo- 

 obovatis, nigricantibus, pilosis; capsulis e basi crasse ovata conicis majusculis, tomentose 

 albo-flavicantibus, divergentibus, pedicello nectarium 4— 6-ies superante, stylo evidenti, 

 stigmatibus subconniventibus ssepe bifidis, laciniis cylindraceis; foliis elongato-obovatis vel 

 anguste obovatis breve acuminatis, plerumque sursum serrulato-crenatis, crassissime coria- 

 ceis, supra puberulis sordide virentibus, subtus glauco-canis in venis prominentibus molliter 

 pilosis; stipulis oblique cordatis breve acuminatis. 



Syn. Salix latifolia Forbes Sal. Wob. n. 118; Loud. Arbor. p. 1561, sec. Wimm. qui specimina viva ex horto berolinensi accepit et 

 per decennium coluit. 



— S. badensis Döll. Fl. t. Bad. p. 519. 



- — S. nigrica/is rajtrrcfori/t/s List. in sdiedulis p. p. 



— S. caprea — nigricans (Brunner) Wimmer Sal. europ. p. 226. 

 Exsicc. Salix nigricans var. Wimm. et Krause Hb. Sal. n. 139. Coll. n. 79. 



Hab. in Lapponia subalpina et Ostrogotbia (Ipse), M. D. Badensi prope Pfohren (F. Brun- 

 ner) et prope Tilsit (Dr. Heidenreich). 



Qualem in Lapponia boreali ad radices alpium hane formam saspius attente observavi 

 ad formam S. nigricantis borealem tam aperte accedit, ut eam non nisi consistentia folio- 



