152 N. J. ANDERSSON, 



Hab. in Suecia boreali (in Bothnia?), in Helvetia (ex Sohleichee et Forbes?) in M. D. 

 Badensi inter Pfohren et Neudingen, ubi detexit Fm. Brunner, et "am Schutzen- 

 platze bei Tilsit" (Dr. Heidenreich). 



111. Wimmer, qui naturam hujus formas hybridani primus exposuit, tres sequentes 

 modificationes illius descripsit: 



«• "puberula: (Döll) foliis lanceolato-oblongis, acutis, subtus pilis sparsis obtectis, vi- 

 rescentibus; julis laxifloris; pedicellis germine paullo brevioribus; germinibus ci- 

 nereo-tomentosis, stylo longo, stigmatis partitis, laciniis divergentibus, linearibus. 

 /?• vaudensis: (Schl.) foliis ovalibus, subtus tenui pube obtectis, cinereo-glaucis ; julis 

 laxifloris, pedicellis germine multo brevioribus; germinibus cinereo-tomentosis, 

 stylo mediocri, stigmatis contiguis, oblongis. — Hört. berol. (Wimm.). 

 y. nitida: foliis ovali-oblongis, acutiusculis, supra nitidulis costa alba, subtus molliter 

 tomentoso-pubescentibus, glauco-canis; pedicellis germine paullo brevioribus; ger- 

 minibus virescentibus hic illic sericeo-pubescentibus; stylo mediocri apice fisso, 

 stigmatibus partitis. — Hört. berol. (Wimm.)." 

 Hujus forma? specimina tantum culta ab optimo Wimmer mihi communicata inspexi, 

 et difficile possum judicare utrum ad S. cineream an ad S. nigricantem referenda sint. 

 S. cineream enim luculenter revocant: ramis sat robustis tomento densissimo aut cinereo- 

 canescente aut nigricanti-fusco obductis, foliis e basi subrotundata in formam obovatam 

 protractis breve et sa3pissime oblique acuminatis supra opace viridibus, subtus tomento 

 molli prascipue in nervis valde anastomosantibus velutinis glaucescentibus, sed prsecipue 

 amentis brevioribus oblongis densifloris capsulis brevissimis molliter cinereo-tomentosis, 

 stylo mediocri vix rostratis et stigmatis subintegris stepius conniventibus flavis terminatis. 

 S. nigricanti iterum similis est foliis facilius nigricantibus tenuibus, amentis bracteatis, 

 capsulis conicis stylo bfevi quidem sed evidenti apiculatis; "folia facie supera paullulum 

 nitent, stipulas magna?". (Wimm.). Qua? autem nuperrime ex Tilsit mihi dedit amicissimus 

 Dr. Heidenreich hybriditatem haud abnegandam probant. Exstant formas amentis sessi- 

 libus aut foliato-pedunculatis, capsulis stylo perbrevi vel sat longo rostratis, foliis tenuio- 

 ribus et glabrescentibus vel durioribus et incano-tomentosis, nunc ad S. nigricantem nunc 

 ad S. cineream vergentes. 



"Vix dubium, quin inter S. nigricantem et S. auritam quoque hybridae dentur. Hujus 

 loci esse videntur specimina, quae a Schleichero in Helvetia lecta sub nomine" S. conformis 

 Schleich. in herb. Willdenow. n. 18235i habentur. Eodernque duxerim £. grisophyllam 

 Forb. Wob. n. 119 a", quas foliis aperte S. auritam indicat" (Wimm. Sal. europ. 225). — 

 S. conformis Hb. Willd. tria exhibet specimina, duo ad S. auritam, tertium ad S. cineream 

 referenda. Sub nomine S. grisophyllce (ut etiam paludosa?) specimina vidi a Schleicher 

 distributa nunc S. nigricantem nunc S. cineream sistentia. Cfr. p. 72. 



Specimina qusedam in Bothnia prope urbem Luleå olim collegi ad hane formam for- 

 sitan referenda, de quibus autem adhuc incertus sum quia tantum foliis instrueta erant. 



87. Saliv laurina Sm. 



(S. caprea — phylicifolia). 



S. amentis prascocibus, sessilibus, demum foliis parvis suffultis, elongato-cylindra- 

 ceis, subdensifloris, patulis; squamis oblongo-spathulatis, fulvis, apice fuscis, tenuiter sat 



