154 N. J. ANDERSSON, 



capsulis modice pedicellatis styloque subrostratis. Sed S. capream refert statura non raro 

 subarborescente, ramis subtorulosis, foliis quam in S. phylicifolia evidenter majoribus et 

 latioribus obovato-ellipticis, supra saturate viridibus subopacis subtus elevato-nervosis et 

 subnitide tomentellis, capsulis niveo-lanatis longius pedicellatis sed stylo breviore apiculatis. 



Aliam formani in hortis sub nomine S. violacece non raro cultam vidimus, quse foliis 

 supra obscure viridibus obsolete puberulis rugulosis sed subtus glauco-pallidis nudis, amen- 

 tis subpedunculatis, squamis basi luteis, capsulisque modice pedicellatis incano-tomentosis 

 insignis est. A Wimmer in Denkschr. 1853 p. 168 "S. phylicifolia-lapponum" appellata, 

 nunc ut synonyma S. Weigeliance habita est, at a 5. laurina eam distinguere non valeo, si 

 fides tribuenda sit speciminibus in horto berolinensi a me visis et iis a Wimmero ipso 

 mihi benigniter communicatis. S. violacea Anders, est S. acutifolia Willd. 



Ad hane speciem forsitan etiam referenda est S. laxifiora Borr. E. Bot. t. 2749 

 quse attamen fere eodem jure verte S. phylicifolia? (ut voluerunt-alii) associanda est. Cap- 

 sulaj maximam partem glabratse, apicem versus dense albo-lanata?, longissime pedicellatae, 

 pedicello nectarium fere sextuplo superante! 



Tertiam formam huic affinem vel, me judice, ab ea vix distinguendam sub nomine 

 S. tephrocarpce tali modo descripsit ill. Wimmer: 



"S. tephrocarpa : juli prascoces in pedunculo brevi bracteolato, cylindrici, spissi; brac- 

 teolae ljngulatae fuscae aut seminigrae dorso villo recto mediocri obsitae; germina in pedi- 

 cello longo, conico-subulata, cano-tomentosa, demurn cinerascentia, stylis brevissimis, stig- 

 matis linearibus saäpe divisis; folia in petiolo pubescente, infera late ovata, supera ovalia 

 brevissime acuta, supra saturate viridia, glabra, subtus cano-glauca aäqualiter et leviter pu- 

 bescentia. — Wimm. Sal. europ. p. 205. 



Ex horto botanico berolinensi acceptam per octo annos colui." Wimmer. 



Frutex sex-pedalis, ramis patentibus, novelli pubescentes. Folia Ii — 2 poll. longa r 

 pollicern lata. Amenta $ 1 — 2 poll. longa, 4 — 5 lin. lata. "Tam e forma et colore florum 

 quam e foliis, magis tamen ex illis affinitas S. cinerece cognoscitur, ita tamen ab ea di- 

 versa, ut de varietate cogitari non posset. Folia quandam sed valde remotam S. Weige- 

 liance (S. phylicifolia?) affinitatem produnt, unde jam diu suspicatus eram hane formam e 

 S. cinerea et S. Weigeliana ortam esse; neque tamen ea conjectura satis placebat. Nunc 

 autem foliis vetustioribus similitudo S. laurince tam certo exprimi videtur, ut de origine 

 e S. laurina et S. cinerea vix longius dubitare possim." Wimm. Sal. europ. p. 205. 



E Lapponia Umensi specimina nonnulla prope Lycksele leeta sub nomine S. laurina 

 mihi communicavit amicissimus Dr. Ångström, qua? tamen ab hac specie non parum re- 

 cedunt, se. foliis late ovalibus nervis supra impressis subtus elevatis ruguloso-inajqualibus 

 supra obscure viridibus haud nitidis subtus molliter tomentosis margine sat evidenter 

 crenato-serratis exsiccatione subnigricanti-maculatis, stipulis cordato-lunatis sat magnis, 

 amentis femineis breviter pedunculatis densifloris foliis 2 — 3 parvis suffultis, squamis apice 

 nigricantibus, capsulis sessilibus strigoso- (nec molliter) villosis, stylo valde produeto apice 

 cum stigmatibus fusco. Cum S. nigricante foliis sed cum S. lapponum amentis congru- 

 entem hane itaque sub S. niveis cum S. lapponum, ut & Tauschianai apud nos analogam, 

 sub nomine 5. Angströmiana associavi. 



