156 N. J. ANDERSSON, 



Amenta (feminea tantum vidi) laxissima et 2 — 4 pollices elongata, anguste cylindracea flexuoso-curvata; 

 rachis cinereo-hirta; squamse oblongse acutiusculse, pallescentes, apice fuscae vel nigricantes, pilis longis 

 capsulas fere sequantibus cinereis dense villosae. Capsula? elongatse fere 2 lin. longEe e basi crassiuscula 

 longe conico-rostratse v. subulatse, infra glaberrimae superne pube cinerascente hirtulas; pedicellus tenuis 

 squamam fere requans; stylus fere in capsulaB longitudinem productus; stigmata crassiuscula. 



Est exacte inter S. phylicifoliam et daphnoidem intermedia, ut difficile dijudicatur, 

 cuinam magis sit cognata. A priore habet folia yiridia subtus pallidiora basi longe an- 

 gustata subrufescentia serraturis depressis remote crenata, capsulas testaceo-ferrugineas 

 conieas saltem apice pubescentes pedicello evidente pedicellatas; sed a S. daphnoide folia 

 elongato-lanceolata, gemmas magnas, amenta omnino sessilia fere ebracteata, elongato- 

 flexuosa, capsulas conico-subulatas basi saltem glaberrimas sed prsecipue stylum valde 

 elongatum filifonnem et stigmata indivisa. 



90. Salix Schraderiana Willd. 



(S. repens — phylieifolia). 



S. amentis sessilibus bracteis paucis et minutis suffultis, incurvatis, o* ovalibus $> 

 oblongo-cylindraceis, densifloris; squamis spathulatis obtusiusculis fulvis, longe albo-pilosis; 

 capsulis ovato-conicis attenuato-rostratis, pedicello nectarium subsuperante; stylo parvo, 

 stigmatibus minimis integris patulis crassiusculis; foliis oblongo-lanceolatis, ellipticis vel 

 obovatis, primo supra parce puberulis, subtus adpresse sericeis costa flava et nervis sub- 

 elevatis lineatis, demura rigidis utrinque glabratis subtus subglaucescentibus, margine a 

 medio usque ad apicem obliquum remote et repande glanduloso-serrulatis. 



Syn. Salix Schraderiana Willb. sp. pl. IV. p. 695. Spk. Syst. Veget. I. p. 103. Pees. Synops. II. 602. Poir. Encycl. méth. 

 Suppl. V. p. 69. Bluff et Fingekh. Comp. fl. germ. II. p. 560. Wimm. Sal. europ. p. 221. 



— S. discolor Schrad. apud Willd. I. c. Fr. Herb. Norm. XII. 68. 



— S, bicolor (Ehkh. Arb. p. p.) Koch Comment. p. 46 et Synops. ed. 1. p. 653. 



— jS. bicolor c. pubescens Mey. Chl. hannov. 494, fl. hannov. p. 507. 

 Icon. Reich. ieon. 2003 (ramulus cum foliis 2 separatis!). 



ExsicC. Ser. Exsicc. n. 34, 52. Fr. Herb. Norm. XII. 68. — Wimm. et Kr. Coll. Sal. n. 89. 



Hab. In Germania et Scania crescere dicitur, mihi numquam obvia nisi in hortis, ubi in 

 plerisque sub nomine S. bieoloris jam longe abhinc ob habitum elegantem lucidum 

 culta fuit. 



Descr. Est frutex raediocris magnitudinis vix ultra tres pedes altus, superne valde raraosus, ra- 

 mis glabris castaneo-piceis, ramulis annotinis non raro parce tomentellis passim subcoerulescentibus. 

 Gemmse parvae obtusa? castaneo-rufescentes vix umquam pilosiusculae. Folia in petiolis sat longis forma 

 et magnitudine varia apice plerumque subrotundata, antice in acumen apiculiforme breve obliquum plica- 

 tumve exeuntia, integerrima aut apicem versus serraturis haud profundis fere glanduliferis denticulata^ 

 primo adpresse sericea demum calvescentia subtus pallidiora vel glaucescentia. Stipuls rarius adsunt 

 acutiuseulaB semilunat». Amenta mascula semipollice vix longiora ovali-oblonga. saturate aurea, squamis 

 fulvis apice truncato-rotundato obscuriore longe villoso-barbatis; amenta feminea pollice sublongiora, den- 

 siflora, foliis parvis suffulta, squamis quam in masculis acutioribus et parcius villosis, capsulis (non raro 

 deformibus curvato-contortis, arcuato-deflexis ut eas semper prope Upsaliam vidi et jam a WlMMER de- 

 scribuntur!) densissime argenteo-tomentosis, stylo fusco-fulvescente. 



Ut vera inter 6'. ■phylicifoliarn et repentem hybrida proles sub duabus occurrit mo- 

 dificationibus: 



