M nMMI K \ I- II I A NA 1.1(1 \l. 1 .",7 



— latifolia: foliis 1 — U poll. Iongis oblongo-ellipticis basi rotundatis apice obliquis, mar- 

 gine densius crenato-serratis, supra omnino glabris lucidis et Baturate viridibus, sub- 

 tus parcissime puberulis csesio-glaucescentibus. — Frutex altior habitu S.phylicifolice! 

 parvifolia: foliis oblongo-lanceolatia vol oblongo-spathulatis, vix pollicem Iongis triplö 

 angustioribus, supra pilis adpressis pubescentibus et venis impréssis lineatis viridi- 

 canescentibus, subtus sat intense glaucis caesiis costa venisque fulvescentibus conspi- 

 cue lineatis; stipulis nullis. — Frutex humilis, effloratus habitu S. repentis. 

 Est eerto certius hybrida, a S. phylicifolia mutuans: folia subtus glaucescenti-ca;sia 

 saturate viridia serrulata, amenta feminea elongato-cylindracea, capsulas evidenter stylosas 

 et argenteo-tomentosas nec non — in forma majori — habitum totuin, sed a S. repente: 

 folia coriaceo-rigida non raro adpresse pilosa, oblique apiculata subintegra, staturam fru- 

 ticuli minoris, ramulos parce tomentosos, amenta o* brevia saturatius aurea et capsulas 

 breviores brevissime pedicellatas. 



Quod ad nomen "S. bicoloris" Ehrh. attinet, ha?c enuntiavit Wimmer: "notum est 

 Elirhartum planta? ? a se in Bructero inventse, quaa est S. Weigeliana Willd., S. phy- 

 licifolia Fr., nomen "S. bicolor" imposuisse. Dein quum in hortis stirps o* sub eodem no- 

 mine, nescio a quo primum imposito, divulgaretur, hane eandem esse Ehrhartianam credi- 

 dere, quumque dein cognitum esset in Bructero nonnisi specimina 9 nasci, credere coeptum, 

 specimina olim o* temporis decursu in ¥ mutata esse. At hoc minime credibile. . . . Will- 

 denowius quidem ad S. bicolor n. 76 adscribit c? v. v., neque femina? mentionem in 

 descriptione diagnosique facit. Quemnam sexum Ehrhart in Arboreto ediderit, invenire 

 non potui". — His addere possum, quod specimina vidi quatuor in variis herbariis ab 

 Ehrharto (Arbor. n. 118) divulgata, omnia floribus plane distituta folia tantum exhiben- 

 tia, eamque formam, quam hic S. Schraderianam descripsi; quare conjicere fas est Elir- 

 hartum vera specimina perpauca in Bructero vidisse sed ea postea cum iis in hortis pro- 

 pagatis commiscuisse et ex iis specimina pro Arboreto si non omnia attamen aliquot 

 collegisse, unde confusio nominum et opinionum orta est. Reichenb. in fl. excurs. germ. I. 

 p. 168 hane cum sua S. arbuscula var. S. laurina synonymam habet. 



Stirps XIII. Salices rigidse s. S. hastatse. 



Frutices mecliocres vel humiles alpini vel subaretici, ramis torulosis, ramulis gracillimis 

 fusco-testaceis, glaberrimis. Folia elliptica vel lanceolata, breve acuta, margine vulgo argute 

 serrata, utrinque plerumque viridia et glabra, subtus pallidiora et venis elevatis dense et pul- 

 chre reticulato-venidosa, adulta rigida, dum marcescunt rufescentia. Stipidce vulgo sat magnos. 

 Amenta plus minus coaitanea squamis pallidis apice fuscioribus villo albescente barbatis, an- 

 theris flavis, capsidis glabris viridulis vel rufescentibus pedicellatis stylo rostratis. 



91. Salix cordata Muhl. 



S. amentis sessilibus vel breve pedunculatis, subrarifloris, cylindraceis, foliis minutis 

 demum snffultis; rachi hirsutissima; squamis pallidis, pilis Iongis albis et mollibus dense 

 villosis; capsulis ovato-conicis, vel subulato-conicis, glaberrimis, longe pedicellatis, pedicello 

 nectarium 6 — 8-ies superante, stylo mediocri, stigmatibus brevibus erassiuseulis integris 



