MONOGBA PH i A SA i, nr m. 1 i\\) 



100. Saliv rhanmifolia Pall. 



S. amentis pedunculis (terminalibus et) lateralibus semipollicaribus 2 5 foliis in- 

 structis infixis, erectis, crasse cylindraceis, elongatis; squarais fulvo-piceis, obtusiusculis, 

 glabris, apice villo albo barbatis; capsulis ovato-conicis, rufescentibus, glabcrrirais, breve 

 pedicellatis, pedicello nectariura subsuperante, stylo parvo, stigmatibus minimis integris; 

 foliis oblongo-obovatis, basi subattenuatis, breve acuminatis, margine inflexo-serratis, utrin- 

 que glaberrimis lucidis; stipulis sat magnis, semiovatis. 



Syn. s,iii.r 1-hiiiiiiiih'iiii 1'ai.i,. II. ross. ed. min. p. 167. Spbeng. Syat. Veget. I. ]>. 106, — Pers. Synops. II. p. 600. — Gmei,. 

 il. sib. I. p. 159. t. 25. f. 1?). — Ledeb. 11. ross. III. 612! 



Ihih. in Sibiria baikalensi. — V. in herb. Ledeb. 



Descr. Truncus sat crassus longe in terra oblique repit fibras tenues per intervalla emittens. 

 Kami subvirgati, procumbentes raro pedalis altitudinis, flexiles, lutescentes aut spadicei. Polia firma et 

 duriuscula, H pollicem longa, supra medium latiora Q poll. lata), basi angustata, supra Iaete viridia, sub- 

 tus subglauca vel saltem pallidiora, margine sat crebre sed baud profunde crenulato-serrata, juniora sti- 

 pulis sat magnis semiovatis serrulatis ornata, demum rigida, facie lucida. Amenta (feminea tantum exstant) 

 aut lateralia aut nonnumquam subterminalia, Ii — 2 poll. longa, \ — \ poll. crassa, sat densiflora, erecta, 

 rigidiuscula; rachis crassa, tenuissime puberula; squanise basin capsulas tegentes, flavo-brunneaa; capsulse 

 fere 2 lin. longae, pallide brunnescentes. 



Valde est dubia forma, cujus pauca tantum specirnina videre mihi licitura fuit. Quam 

 ex Salieibus frigidis intelligerunt Gmelin et Pallas forsitan numquam liquebit. In her- 

 bario Ledebouriano diue inter se dissirniles exstant forma?, altera, quam bic descripsi. 

 diagnosi Ledebouri, hand bene definita, altera ab ea valde remota et cum Sal. myrsinitide 

 melius congruens. Quum autem Ledebour S. rhamnifolice suae inter aS. hastatam etpyrolce- 

 foliam locum assignavit, apertum est Eum nomine eo hane forrnam potissimum respexisse. 



Si quidem e paucis visis speciminibus judicare licet hanc.quasi ex S. hastata et S. 

 myrsinitide compositam esse conjicerem. A S. hastata habet folia obovata pure viridia et 

 sublucida magna, crebre reticulato-venulosa, amenta sat crassa, squamas apice barbatas et 

 capsulas rufescentes, a S. myrsinitide amenta interdum subterminalia, pedunculos sursum 

 nudiusculos, folia rigida acute serrulata! 



Altera forma in herbario Ledebour. sub eodem nomine asservata, cui omnino simile 

 est specimen in herb. Stephani (quod citat Ledeb.), certissime est forma S. myrsinitidis 

 foliis parvis rotundatis et argutissime serratis insignis. Quam sub eodem nomine ex 

 Kamtschatka in Voyage of Beechy descripserunt Hooker et Abnott longe discrepat, ad 

 S. myrtilloidem propius aceedit et a me S. fuscescens (cfr. p. 97) denominata fuit. 



"S. rhamnifoliam Pall. oinitto, quum nullibi plantam descriptioni respondentem inveni. 

 Synonymon Gmelini a beato Ledebour adduetum valde dubium et forsan ad S. cuneatam 

 pertinet". Tubczan. Cat. fl. baikal.-davur. in Bull. de la Soc. des Nat. de Moscou 1854. 

 p. 385. 



101. Salix pyrolaefolia Ledeb. 



S. amentis sessilibus, basi bracteis paucis minutis suffultis, elongatis, laxinoris; squa- 

 mis testaceis, apice fuscioribus longe albo-pilosis, demum glabrescentibus; capsulis anguste 

 conico-attenuatis, glaberrimis, pedicellatis, pedicello nectarium triplo quadruplove superante, 



K. Vet. Akad. Handl. B. 6. N:o 1. 22 



