172 N. J. ANDERSSON, 



a. Vegeta: frutex magnitudine 3 — 5-pedali; foliis latissirais ex cordata basi subrotundatis 

 vel ovalibns, subabrupte acuminatis, crebre et dentato-serratis ; stipulis latissimis; araen- 

 tis bracteis paucis suffultis. — S. hastata Willd., S. malifolia Sm., S. viburnoides Schl. 



— major: foliis orbiculari-ovalibus, srepe evidentius cordatis, 2 — 3 pollices longis, 2 — 3 poll. latis, ea 



S. cordata' eximie simulantibus. 

 'Hsec preecipue in locis fertilibus ad fluvios subalpinos vegetat. 



— minor: foliis ovali-ellipticis aut orbicularibus, basi obsolete cordatis, apice parum productis, 1 — 1^ 



poll. longis fere 1 poll. latis, in ramis condensatis; frutex ramosissimus. 

 Haec loca inprimis meridionalia inhabitat. 



b. Subalpina: frutex 1 — 3-pedalis minus dense ramosus, ramis strictiusculis; foliis ovato- 

 vel obovato-ovalibus, ellipticis vel elongato-oblongis, utrinque. acutatis vel basi subro- 

 tundatis, margine tenuiter serrulatis; stipulis parvis non raro omnino deficientibus; 

 amentis subcosetaneis foliis paucis parvisque suffultis. — S. serrulata Willd., S. cera- 

 sifolia Schl. 



Variat etiam major et minor, latifolia et angustifolia. 

 Ha3c regiones alpinas humiliores libentius amat. 



c. Alpestris: fruticulus non raro subrepens, diffusus, ramis valde torulosis vel flabelli- 

 formibus; foliis tenuioribus, parvis, lanceolatis immo sublinearibus, subintegerrimis, ra- 

 rissime stipulatis, exsiccatione seepius nigrescentibus; amentis subcoaätaneis, brevibus, 

 staminibus paUide stramineis. — S. arbuscula Vahl, Vill. 



Hsec loca editiora alpium prsecipue Lapponia? vel regionum arcticarum frequentius 

 occupat. 



A forma typica et vegeta S. hastata? ita recedit ut, formis intermediis, quse fre- 

 quenter et indubiae occurrunt, haud perspectis, vix ejus crederetur modificatio. E formis, 

 quibus ha^c ludit, prascipue sunt observandaa 



— densiflora: amentis pollicaribus crasse cylindraceis; rachi et squamis glabriusculis; 

 capsulis ovatis valde confertis brevius pedicellatis rufescentibus. — S. (hastata)- 

 hyperborea Ands. Sal. lapp. p. 53. fig. 12. Fe, Bot. Not. 1840 p. 197. Summa Veget. 

 Scand. p. 57. 



Hab. ad Lyngen Finmarkia? (LuESTadius 1832). 



Est fruticulus habitu sat singularis amentis quum masculis angustis rarifloris incurvatis tum 

 feminies 2 — 3-pollicaribus rubicundis, rachide glabra, squamis calvescentibus capsulisque brevibus 

 crassiusculis vix distincte pedicellatis S. triandram haud male referens; sed absque ullo dubio 

 mera modificatio accidentalis S. hastatce. Eam ex Lis speciebus hybridam autumavit Wimmer (cfr. 

 Denkschr. d. Schles. Gesellsch. 1853. p. 165), nunc vero de ea "certissime ad hastatam pertinet" 

 juste enuntiavit. (Sal. europ. p. 86). 



— gracilescens: frutex erectiusculus, ramis gracillimis fusco-piceis; foliis anguste lineari- 

 lanceolatis subintegerrimis vel remote et obsolete crenulatis, acutiusculis, basi longe 

 et evidenter attenuatis, junioribus tenuioribus pellucido-rufescentibus; amentis pedun- 

 culatis, foliis ceteris a?qualibus suffultis, valde rarifloris; squamis glaberrimis; cap- 

 sulis pedicellatis minutis. 



Hab. ad Nyborg Finmarkia? orientalis, ubi legit pra3pos. Sommerfelt et mihi bene- 



vole cominunicavit, 

 Potius status abnormis quam forma a S. hastata diversa habenda. 



