174 N. J. ANDERSSON, 



Syn. Salix glabra Scop. carn. II. 255. n. 1206. — Nyman Sylloge p. 325. — Haktig Forstl. Culturpfl. p. 394. — Koch Synops. 

 ed. 2. p. 752. — Traunstein. Monogr. Sal. tirol. p. 87. — Neilr. Fl. v. Nied. Oest. p. 254. — Hausm. Fl. v. Tirol. II. 792. 

 — Kekn. Weid. Nied. Oestr. 1. c. p. 235 (113). — Schur. Enuni. pl. Transsilv. p. 621. — Döll. En. p. 118. — Wimm. 

 Jahresb. d. Schles. GeseUsch. 1852. p. 66, Sal. europ. p. 81. 



— S. phylicifolia Wulf. in Jacq. Collect. II. p. 139, Fl. Nor. ed. Fenzl. n. 1509. Hoppe Pl. rar. cent. IV. 



— S. Wulfeniana Willd. sp/ pl. IV. p. 660, herb. 18114 fol. 1—8, 10. Reich. fl. excurs. I. p. 168. Blufp et Flngerh. Compend. 



II. 552. Höst. fl. austr. II. 682. Sal. t. 95, 96. 



— S. corruscans Willd. sp. pl. IV. 681. herb. n. 18164. fol. 1—3, 4. KoOH Flora 1830. p. 140. 



— S. arbuscula WuLP. Fl nor. ed. Fenzl. n. 1515 (forma angustifolia). 



— S. hastata var. Koch Comment. p. 43. 



— S. nigricans var. Bertol. fl. ital. X. p. 313. 



Icoil. Sturm D. fl. h. 25 t. 3. Reich. icon. n. 2011. Höst. Sal. t. 95, 96. 



Exsicc. Wimm. Hb. Sal. n. 78, 79, Coll. Sal. n. 84, 85. Kern. Hb. Sal. austr. n. 97—104. 



Hab. locis subalpinis (prtesertira calcareis) ab Alpibus Bavaricis et Tyrolensibus orientem 

 versus in Salisburgia, Carinthia, Carnia, Styria et infra et supra terminum arborum. 



Descr. Frutex in inferioribus et convallibus 3— 4-pedalis, in editioribus locis bipedalis demum sub- 

 repens et depressus, ramis sat validis torulosis et divisis fusco-castaneis glaberrimis nitentibus. Gemmae 

 obtusse glabraa. Folia 1 — 3 pollices longa, }, — 1J poll. lata ovalia vel basi attenuata obovata, apice recto 

 breve acuminata, primo sat tenuia et pellucida (ita ut exsiccatione facilius nigrescant), demum. valde ri- 

 gida fere coriacea intense lucida, utrinque venis regularibus pulchre striatis, supra glaberrime lucida sa- 

 turate viridissima, subtus lsete viridia aut plerumque intense glauca quasi pruinosa, margine crebre serru- 

 lata. Stipulse övats vel semicordatse, obtusse, grosse serrulatse, parvulse, sa3pius deficientes. Amenta 

 mascula foliis parvis 2 — 3 suffulta subpollicaria, patula, densiflora; squamas lingulato-obovatae, flavescentes 

 basi subferrugine» apice roseas, breviter ciliata?; filamenta 2 libera, basi villosissima; antherse flavaa demum 

 (exsiccatione saltem) subviolaceae. Amenta feminea foliis baud magnis 2 — 4 suffulta, cylindracea, patulo- 

 subrecurvata vel erectiuscula, demum ultra 2 pollices elongata; squamae apice truncatae vel subretusse, pri- 

 mo pilis paucis obsitse mox glaberrimae; capsulas virides aut rufescentes, anguste conicae aut conico-subulata?, 

 pedicello brevi valido glabro, stylo fere ^ germinis asquante; coma seminum albissima. 



Quoad foliorum formani variat: 



— latifolia: foliis latiturline ad summum bis longioribus. 



— obovata: foliis obovato-ovalibus usque ad 3 pollices longis. 



— rotundifolia: foliis suborbicularibus, semipollicem longis latisque, fere toto ambitu ser- 



rulatis; amentis brevioribus subincurvatis. — Fruticidus humilis in alpium locis 

 editioribus. 



— angustifolia: foliis latitudine triplo quadruplove longioribus. 



— oblonga: foliis ovato-oblongis vel obovato-oblongis, vix pollicaribus. 



— lanceolata: foliis apice basique subasqualiter angustatis. 



Hasc species, alpibus Europas meridionalibus prorsus peculiaris, inter S. nigricantem 

 et S. hastatam ita omnino ambigat ut nunc huic nunc il Ii proprior censeatur. 111. Kerner 

 eam ad tribum S. nigricantis, ill. Wimmer autem ad S. hastatce refert; mihi affinitas major 

 cum S. hastata videtur, nec raro adsunt specimina, de quibus dubium esse potest, utrum 

 ab ea diversa an cum ea identica sint. A S. nigricante facilius differt: foliis rigidioribus 

 supra oleoso-nitentibus subtus hand raro cassiis vel saltem glaucescentibus utrinque brevibus 

 demum rigidioribus, amentis longioribus et angustioribus, capsulis brevius pedicellatis an- 

 gustioribus, et a S. hastata foliis basi plerumque conspicue attenuatis magisque obovatis 

 subtus intensius cassiis nec non minus evidenter reticulato-venulosis, amentis longioribus, 

 squamis obovato-lingulatis apice roseis dorso ssepissime glaberrimis capsulisque tenuiori- 

 bus. — Quod in regionibus borealibus *S. -phylicifolia hasc in alpibus Austrise videtur, sed 



