506 ZANTHOXYLEÆ. 
galense, Z. heterophyllum seu Macquerta Comm. cujus flores fæminei ovulorurs 
effætorum in pistillo præsentià hermaphroditos mentiuntur..….. 
AuserTia. Bory de Saint-Vincent. —1n hoc quoque genere flores abortu diclines 
hermaphroditos mentiri videntur. In observatis enim : Calix brevis, 4-partitus : 
petala 4 longiora; stamina { brevissima , antheris effœtis ; ovaria 4 gynophoro brevi 
insidentia , 2-ovulata, ovulis superposilis inferiori pendulo, superiori ascendente ; 
styli totidem ex apice ovariorum orti, stigmatibus capitellatis inter se cohærentes. 
Capsulæ 4 aut abortu pauciores, 1-2-spermæ , sarcocarpio apice et introrsum de- 
hiscente et ab endocarpio chartaceo demüm solubili. Arbores aut arbusculæ, Bor- 
bonicæ et Mauritianæ , odoratæ, foliis oppositis, simplicibus aut ternatis, tenuis— 
sime pellucido-punctatis ; floribus in racemulos axillares dispositis. Hüc spectant 
Aubertia borboniea (Bor. Voy. Afr., vol 1, p. 356, tab. 18) et Evodia obtusr- 
Jolia DC. (1). Seminis in posteriore observati adnexio et structura plane utin Zan- 
thoxylo, à quo igitur Aubertia non differt, nisi forsan ovulorum situ, præflora- 
tione petalorum sub valvatà et quibusdam aliis levissimis characteribus. Aliunde 
autem admodüm accedit Evodiæ ab ipsà floribus hermaphroditis et urceolo ovaria 
cingente discrepanti, et sic per eam à Zanthoxylis ad Diosmeas Americanas natu- 
ralis facilimusque transitus. 
Ampacus Rumph.—Arbores duas e Moluceis, Philippinis et Indià, sub hoc no- 
mine in horto Amboinensi (vol 2, p. 186-189, tab. 61-62), memoratas, Aubertiæ 
à Bory, Evodiæ à de Candolle consociatas , Zanthoxyli potiüs species esse, videtur 
indicare opus Rumphianum, comprobatque alterius (quæ F'agara triphylla Lam.) 
tm seminum analysis, tum recentior et accurata in Florà Indicà Roxburgh 
descriptio. 
A genere Zanthoxylo excludendæ species duæ huic dubie consociatæ in pro- 
dromo Candoll. : 1°. Z.2? oppositifolium (species Boroniæ); 2°. Z.2 corym- 
bosum seu TExoREA corymbosa Raflin., utpole carpellis instructum (ex auctore) 
polyspermis. 
Fagara octandra L. et Fagara elaphrium Wild. depulsæ ad ELaparrum Jacq. 
genus dubie Rutaceis consociatum in prodromo Candoll., rectius Buarseraceis à 
Kunth (Terebint., p. 15; Nov. Gen., vol. 7, p. 26, tab. G11-13), recenterque 
pluribus ditatum speciebus, omnibus Americanis. 
Fagaras capenses forsan ad Elaphrium quoque referendas opinatur de Candolle, 
misi tamen potius ex his proprium genus instituatur, quod ego characteribus se- 
(1) Prætereain herb. Juss. paniculæ florum exstant (sub nomine Cookia?) præ- 
cedentibus verisimiliter congeneres, discrepantes solum stylo simplici et stigmatis 
alte {-partiti lacinüis revolutis, in insulà Mauritianà collectæ à Commersonio. 
