38 MaximMowicz. 
Hab. (In Dahuria orientali, Turez.). Am untern Amur, im südlichen Theile häufiger als 
im nôrdlichen : Martünsk, an Waldrändern, 11, 15 Mai (flor.), 9 Juni (frf.); Pedan, auf Wald- 
wiesen, 3 Juni (flor.); bei Beller, 25 Mai (flor., v. Ditmar); bei Tottj cho, 26 Mai (flor., v. 
Ditmar); bei Adi, 9 Juni 1856 (flor., v. Ditmar); zwischen Halbo und Myllki, auf Abhängen, 
selten ; 16 Mai (flor); bei Kôurmi, an Waldrändern, häufig, 10 Mai 1855 (flor.). Am obern 
Amur und an der Schilka (Maack). 
Valde, nimis forsan affinis C. solidae Gaud., a qua praecipue differt: petalorum gibbo 
nullo, bracteis profundius ac minus crebre fissis, laciniis attenuato-acutis nec apice subaequi- 
latis, patentibus, pedicellis vulgo longioribus, habitu robustiore. Folia plantae nostrae firmiora, 
mavifestius nervosa, glauca, rubedine quadam suffusa atque saepissime rubromarginata, ad 
nervum medium epidermide paullulum soluta atque crispata subcanescentia; segmenta elonga- 
tiora, longius petiolulata. Bracteae nunquam, ut in C. sokida, basi rotundatocuneatae apice sub- 
truncatae, ibidemque pectinato-incisae, sed rectilineo-cuneatae, apice in lacinias tres-quinque 
irregulariter usque ad medium fissae, laciniis usque ad apicem nervosis, a basi ad apicem sensim 
attenuatis, patentibus. Longitudo bractearum pedicellorumque variabilis, sed vulgo quam in 
C. sohda longiores, pedicelli imo longissimi, ita ut racemi indoles perfecte aliena (vidi specc. 
talia dahurica in hb. Fisch.). Flores ratione latitudinis longiores, laminis vero petalorum ac- 
cumbentibus, neque ut in C. sokda patentibus, multo graciliores, violacei. Laminae peta- 
lorum exteriorum bilobae denticulatae cum denticulo in sinu, sed talis conformatio occurrit, 
licet rara, etiam in C. soda. Siliqua latitudine sua plus quam quadruplo longior, pedicellum 
superans. Semina nitidissima, minus rotundata, umbone minus manifesto, quam in C. sohda, 
-fere duplo minora, ad basin arilli macula flavescente notata. In C. solida semen exacte orbicu- 
lare, manifeste umbonatum, atque hic propter basin arilli induratam corneam subhamulatum. 
Plantae quam maxime polymorphae varietates sequentes distinguo: j 
a. genuina m. foliorum segmentis oblongocuneatis, integris vel saepius apice 1 —3 fidis- 
vel-incisis, caule simplici, humiliore. — Etiam in Davuria (Turcez.), ubi vulgaris. 
8. lineariloba m. glaucior, robusta, foliorum segmentis vulgo petiolulatis in lacinias ob- 
longolineares vel lineares acuminatas plus minus elongatas, apice integerrimas vel dilatatas at- 
que incisas disseclis. 
y. rotundiloba m. glauca, robusta, foliorum segmentis rotundatis basi cuneatis petiolulatis, 
apice subtruncatis pectinatoincisis. 
Planta vernalis saepissime var. « refert, minor, simplicissima, floribus paullo minoribus, 
racemo densiore sed pauperiore; planta serius evoluta multo robustior, ramosa, multiflora. Sed 
differentias specificas inter varietates minime constantes, tamen primo intuitu diversissimas. de- 
tegere frustra loco natali atque specimina innumera ante oculos habens desudavi. — Vulgo 
specimina foliorum segmentis angustioribus flores dilutius violaceos proferunt. — Floret planta 
nostra medio mense post C. ambiguam. — *) 
?) Species huic affinis, prope Pekinum crescens: 
Corydallis gamosepala Maxim. C. (Capnites) bulbo solido orbiculato, caulibus solitariis vel geminis pluri- 
