PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 63 
Arbor 40 — 50 pedalis. Trunci plerumque plures, usque # ped. crassi, cortice nigre- 
scente valde rimoso tecti, diffuse lateque ramosi. Ramuli hornotini incano-, ceteri juniores 
distincte tomentosi. Gemmae obtusae incanae. Petioli 21 — 5 cent. longi canotomentosi recti 
aequales (in T. alba W. Kit., cujus spec. hungaricum a Lang coll. vidi, petioli sub folio in- 
crassati atque incurvati, ita habent etiam W. et Kit. in descript. speciei). Folia adulta 
1 decim. et q. exc. longa ac lata, interdum paullo latiora, cordata vel subtransverse orbiculato 
cordata subito acuminata, basi interdum (rarius) subtruncata excepta circumcirca serraturis 
aequalibus subdistantibus acuminatis obsessa, acuminibus serraturarum apicem folii versus 
porrectis. Stipulae anguste lanceolatae, medium petiolum fere aequantes, pilosiusculae , citis- 
sime deciduae. Pedunculi in axillis foliorum ramulorum hornotinorum siti, medium vel apicem 
folii longitudine excedentes, bracteae linguaeformi apice paullulum latiori vel aequali pallidae 
venosae inferne ad nervumque medium tomentosae superne pilis adspersae 10 — 14 cent. longae 
infra medium adnati, tomentosi, multiflori, semel vel bis furcati, pedicellis sat numerosis. Flores 
congesti, lis Z. argenteae simillimi, sed gemmae obtusiusculae, styli germina vix duplo, in 7. 
argentea 21 P° superantes. Plerique flores cum pedicellis deflorati cadentes, ita ut pedicelli 
fructiferi tantum 1 — 3, pedunculis (infracto-flexuosis) insidentes, divaricati atque elongati. 
Nux 1 cent. usque longa, 9 mill. lata, rotundato-obovata obtusissima, sulcis quinque longitu- 
dinalibus (fere ut in Cucumeris Melonis fructu) plus vel minus distincte perarata vel saepe sulei 
obsoleti, basi umbilicata pedicellum cui insidet subamplectens, superficie distincte verruculosa 
(in omnibus ceteris Tiliae speciebus laevi), tomentosa, parietibus 1 millim. crassis (in T. ar- 
gentea tenuibus, digitorum ope compressibilibus). Semen unicum (nondum perfecte maturum). 
(456) 1. Actinidia Kolomikta Rupr. 1. c. n. 8. (sub Trochostigmate). — Kalo- 
mikta mandshurica Rgl. 1. c. p. 219. — Prunus? Kolomikta Maxim. in Rupr. 1. c. n. 16. — 
Polygama, foliis alternis e basi subcordata late oblongis ovatooblongis vel ellipticis acuminatis, 
inaequaliter duplicatoserratis serraturis patulis, junioribus utrinque praesertim ad venas pilo- 
siusculis, petiolis Jamina brevioribus; pedunculis 1-(2—3)-floris tenuissimis; sepalis oblongis 
ovatooblongisve obtusis; stigmatibus circa 15 patulis ovario orbiculato-obovato longioribus; 
fructu elliptico baccato 12 striato stigmatibus coronato calyci persistenti reflexo insidente. 
Hab. Am untern Amur, in sehr schattigem Laub- oder lichterm grasreicherem Nadelwalde: 
nach Eingeborenen selbst noch bei Path; bei Pulssàa, 28 Juni 1855 (flor., L. v. Schk.); um den 
Kaddarfels bei Borbi ziemlich häuñg, 9 Juli 1856 (flor.); Beller, häufig, 1 Juli (fr. immat.); 
Messur am Chôchziergebirge, 30 Juli 1855 (fr. delapsis). 
Nom. Oltschis et Goldis: Kotomiktä vel Kolomiktä. 
Actinidia Lind]. (Nat. Syst. of Bot. Ed. 2. p. 21 et 439., a. 1836), genus plantae Wal- 
lich.s. n. 6634 superstructum (4. callosa Lindl.) ad Dilleniaceas relatum, vetustius quam Tro- 
chostigma Sieb. et Zucc. (Ann. Münch. Akad. HI. p. 726, a. 1843), ab auct.cum dubio Tern- 
stroemiaceis (Sauraujae) approximatum, quibuscum sane habitu bene convenit. Planchon (Hook. 
