64 Maximowicz. 
Lond. Journ. Bot. VI. 1847, p. 302, in nota), genus Lindl. restituens, speciem hujus generis 
novam chinensem (cum indica Lindleyi et 5 japonicis Sieb. et Luce. septimam), À. chinensem 
Planch.! descripsit, ceterum quoad affinitatem generis Lindleyo assentiens. Nostra octava spe- 
cies generis est praecipue per Asiam maxime orientalem dispersi. À. Kolomikta valde affinis 
A. polygamae Planch., a qua differt: foliis cordatis inaequaliter subduplicato-serratis, serratu- 
ris patulis, laciniis calycinis obtusis, ovario breviore basi non attenuato, stigmatibus minus nu- 
merosis longioribus et cet. — À. callosa Lindl. videtur nondum descripta, ita ut comparari 
nequeat. 
Frutex 7 pedes usque altus virgato-ramosus. Truncus suberectus, digitum crassus, cortice 
laevi fusco lenticellis crebris tectus, ramosus, ramis vel valde elongatis simplicissimis virgatis 
subvolubilibus, foliis versus apicem magnitudine valde decrescentibus, internodiis longissimis, 
vel brevioribus magis foliosis, iterum ramosis, ramulis hornotinis floriferis. Folia petiolata, 
juniora cum petiolis 3—7 cent. longis utrinque praesertim ad venas pilis adspersa, elliptica, 
late oblonga, vel ovatooblonga, basi plus minus profunde cordata, rarius subtruncata, acumi- 
nata, margine duplicatoserrata serraturis acuminatis patulis, submembranacea, profunde viri- 
dia, 7—13 cent. longa, 21—8 cent. lata. Rarissime cum foliis descriptis nonnulla occurrunt 
subrhombeo-orbiculata acuminata basi subcordata cireumcirca apicem versus profundius inei- 
soserrala. Pedunculi vulgo paullo supra axillas foliorum orti, 11 cent. longi, florum polyga- 
morum tenuissimi, hermaphroditorum crassiores, saepissime 1{-flori (rarius 2—3 flori), audi 
vel rarius bractea minutissima ovata villosiuscula caducissima medio peduneculo adnata in- 
structi. Flores cernui, 14 cent. et q. exc. magni, albi, suaveolentes (fere Pruno Pado odore 
similes, at multo suavius odori). Calyx patens, 5-(4—7)-partitus, lacinis oblongis, vel ovato- 
oblongis obtusissimis, margine villosiusculis. Petala obovatoorbiculata, calyce plus duplo lon- 
giora. Slamina plus quam 20, filamentis filiformibus, antheris latolinearibus, supra basin in- 
serlis, apice rimis brevibus apertis, 4-locularibus. Germen floris polygami cassum, fere pla- 
uum, stigmatum vestigiis nullis, floris fertilis orbiculatoobovatum, basi vix constrictum. 
Sügmata cireciter 15 (12—16), ovarium duplo superantia, ipsa basi coalita, patentia (sed non 
stellato-expansa), linearia, obtusa. Pedunculi fructiferi interdum elongati vel saepins immutati. 
Fructus ellipucus, 15—17 mill. longus, 10 cent. latus, striis sub 12 (stigmatum numero?) 
nerviformibus longitudinaliter percursus, stigmatibus persistentibus coronatus, calyei reflexo 
insidens, cito deciduus, (maturus atrocoeruleus baccatus, omnium fructuum terrae Amurensis 
suavissimus, ajunt incolae). Semina numerosa, secd. cl. Rupr. 1. c. ovalia, 3 lin., aurantiaca, 
tesla crustacea, scrobiculato-punctata, ceterum ut in Sieb. et Zucc. |. c. egregie depicta. 
Oro XVII. HYPERICINEAE. 
(453) 1. Hypericum Ascyron L. — Led.l. c. p. #46. — Turez. L. c. p.250. 
Hab. Am ganzen Amur, von der Mündung an bis zum Argun, und an diesem hinauf; am 
Ussuri, an Wiesenrändern in der Nähe des Wassers, ziemlich häulig. Beginnt zu blühen um 
die Mitte Juli's, reife Samen im Beginn des September. 
