PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 67 
extus aogulum obtusissimum efficientibus, alis apicem versus introrsum dilatatis rotundatoob- 
tusis, nuculis planis. — 
Arbor 30 (50, Maack) pedes usque alta, 8 pollices usque crassa, trunco recto, cortice 
juniore obscure viridi, adulto pallide viridescenti-griseo laevissimo succulento (in À. pensylvu- 
nico eleganter albido-striato), ligno albo molli. Gemmae foliaceae breviter stipitatae, glaberrimae, 
tegmentis binis tectae, ancipites. Folia juniora racemique floriferi basi tegmentis (statu gemmaceo 
intimis) lanceolatis villosis eleganter rubescentibus, 31 — 4 cent. longis, stipati. Folia (primo 
florendi tempore vix evoluta, subcorrugata), ïis À. pensylvanici simillima, tamen basin versus 
minus attenuata, marginibus lateralibus subparallelis, profundius cordata, lobis apicalibus sen- 
sim (nec subito) in acumen serratum acuminatis, utrinque etsi juvenilia glaberrima, subtus ad 
venarum, in foliis junioribus imo secundariarum, axillas membranulà aucta non cum paren- 
chymate connatà plerumque in processum stipitiformem protractà; 12 cent. longa, plus quam 
10 cent. lata. Racemi terminales, primum suberecti, demum penduli elongati, floribus quam 
in À. pensylvanico minoribus, sulfureis, densius obsessi. Pedicelli florum inferiorum 7 mill. 
longi, fructiferi vix elongati. Bracteae tenuissime setaceae, demum pedicello multo breviores. 
Petala spathulata sepalis ellipticis sesquilatiora, triente longiora. Glandulae disci distinctissimae, 
truncatae (in À. pensylvanico minores, rotundatae). Stamina exteriora prius evoluta sepala 
aequantia, interiorum breviorum filamenta basi manifeste dilatata. Germen intra discum majus- 
culum, statu sicco complicatocompressum, occultum, minutum. Stigmata brevissima basi ipsa 
tantum connata, demum elongata revoluta plumosa. Sepala, petala, stamina stigmataque sero, 
fructu jam fere pollicari, caduca. Samarae in racemos pendulos dispositae, pallide virides- 
centes, 25 mill. longae; ala oblique obovato-oblonga, margine inferiore recto apice tantum su- 
bito curvata, superiore toto curvato, 9 mill. lata; nucula subelliptica (supra medium paullo 
latior), basi aequaliter fere (nec oblique) decussata, exacte ex apice acuto in marginem in- 
feriorem alae abiens, utrinque valde convexa subparallele elevatonervosa, 1 cent. fere longa, 
medio 5 mill. lata. 
(161) 3. Acer tataricum EL. — Led.l. c. p. 454. 
Var. Ginnalam. — Acer Ginnala Maxim. in Rupr.L. c. n. 6.— Rupr. in Maack.l. 
c. n. 13. — À. tataricum L. $ lacuuatum Rgl. 1. c. p. 483. — Foliis glaberrimis ovatis inci- 
sotrilobis, lobo intermedio elongato acuminato, interdum obsolete trilobo. 
Hab. Am Amur, von der Komar-Mündung bis ungefähr Kitsi, am Ussuri, auf angeschwemm- 
tem Boden häufg, seltener in Wäldern. Blüht Mitte Juni, reife Früchte zu Ende August. 
Nom. Goldis: Ginnala, ad Ssungari ostium: buültucha. 
Diflert ab À. tatarico genuino colore obscuriore foliorum, quae etiam subtus obscuriora, 
magis elongata, lobis lateralibus semper distinctissimis, ipsam basin laminae occupantibus, neque 
ut in specc. hortensibus quibusdam À tataricr versus medium marginis positis. Nucula, monente 
cl. Rupr., in nostro paullo minor. Styli fructuum juniorum breviores. Folia juvenilia, nondum 
*k 
