68 MaxiMowicz. 
plane evoluta, marginibus villo parcissimo longissimo, cito filis araneis instar soluto atque eva- 
nido, instructa. 
Differentiae narratae mibi minoris momenti videntur, uti posset varietas nostra pro specie 
propria declarari, tamen habitu diversa, neque unquam varians. 
(462) 4. Acer Mono Maxim. 10 Rupr.l.c.n.7.— Rupr. in Maack.l.c.n.14. 
— A, laetum y parviflorum Rgl. I. c. p. 484 et 486 (non C. A. Mey.). Foliis subaequilongis 
ac latis basi truncatis 5 vel rarissime 7-lobis, lobis acuminatissimis; samaris angulum rectum 
includentibus, nucularum marginibus inferioribus lineam rectam efformantibus in alam 
nucula sublatiorem obtusiusculam decussatam sensim abeuntibus, nucula plana alà 
subduplo breviore elliptica basi oblique truncata, sutura prominente. 
Hab. In der Waldregion des untern Amur bis hinab zum Dorfe Michailowskoje ungefäbr, 
flussaufwärts bis zum Burejagebirge; an Waldrändern, in lichterm Laubwalde häufig; am Us- 
suri. Mitte Mai blühend, Ende August mit reifen Früchten. 
Nom. Gilaccis: Pach tigrsch, 1. e. lignum lapideum, Goldis: mono. 
Species affinior À. truncato Bge. En diagnoses ambarum specierum nostrae affinium: 
— Acer truncatum Bge.! folüs sublatioribus quam longis basi truncatis 5-rarissime 7 lobis lobis 
acuminatissimis, samaris sub angulo acuto porrectis suberectis, nucularum margini- 
bus exterioribus angulum obtusum efformantibus in alam nucula convexiuseula elliptica basi 
eximie oblique truncata angustiorem longitudine vix paullo superantem vel aequilon- 
gam, apicem obtusiusculum versus angustatam subito angulato-abeuntibus, sutura me- 
dio valde prominente. Color samararum ochraceus, nucula duplo quam in A. Mono major. 
Acer laetum C. A. Mey.! foliis sublatioribus quam longis basi subcordatis 5-, rarissime 7-lobis 
lobis superioribus eximie acuminatis, samaris augulo circa 130° divaricatis, ala subre- 
curvata apicem rotundatum versus aequilata vel dilatata, nucula eximie convexa fere 
triplo breviore ovata acuta, sutura depressa. 
Species tres enumeratae quoad folia sane simillimae, samaris optime diversae. Illae À. 
Mono colore viridescenti donatae, ceteris minores. — Flores À. laett nondum cogniti forsan 
differentiam aliam monstrabunt, ii À. Mono praeter parvitatem floribus 4. truncati simillimi. 
Orpo XIX. AMPELIDEAE. 
(163) 1. Cissus (Ampelopsis) brevipedunculata Maxim. Foliis corda- 
tis grosse deutatis utrinque superne parce subtus ad nervos densius hispidis primordialibus sub- 
indivisis serioribus trilobis: caule tereti: pedunculis fructiferis folium dimidium ae- 
quantibus dichotome corymbosis, pedicellis confertis. 
Hab. Am Ussuri: an sonnigen Gebüschrändern bei Aua, stellenweise, 9 Aug. 1855 (fr. 
nond. maturis.) 
À. humulfolia Bge.!, simillima, talibus erit definienda: foliis cordatis grosse dentatis gla- 
