PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 107 
Fructus maturi, in ditione Gillaccorum ad Amurem inferiorem ab incolis accepti, iis T. na- 
tantis L. similes (saltem quales in icon., e. gr. in Ann. Mus. Par. XVI. 19; Sturm F1. Deutsch]. 
VIII, 30; Bot. Reg. III, 259 delineati), cum nucibus a cl. Ebel prope Scutari collectis (in hb. 
Fiscb.) omnino congrui. His omnibus corona apicalis ampla, complicata, collo supra cornua 
superiora prominenti insidens, setis canalem verticis claudentibus supra coronam non prominu- 
lis. Cornua inferiora in omnibus fere evoluta, superioribus parum minora, horizontaliter subre- 
fractopatentia. Nux basi turbinata, sed brevius quam in europaea, multo brevius quam in nu- 
cibus altaicis numerosis, quae sub oculis sunt; praeterea nux altaica differt cornubus inferioribus 
valde superioribus paullo incurvatoinvolutis. Cornua linea elevata tuberculis obsessa inter se 
conjuncta. Area supra infraque cornua eleganter suleatostriata, Setae retrorsae spinarum saltem 
superiorum distinctissimae. Specimina fructuum nondum plene maturorum in Ussuri fluvio col- 
lecta conformationem simillimam ostendunt, licet minus evolutam. At nuces ex ïis ab incolis in 
eodem loco magna copia pro esca collectis miro modo variare edoctus sum, ita ut plane diversae 
speciei esse videantur , nisi adessent nonnullae transitum ostendentes. Sunt enim pleraeque mi- 
nus altae, subestriatae, cornubus superioribus gracilioribus, cum inferioribus (non vel imperfecte 
evolutis) linea prominente vel ejus loco serie tuberculorum conjunctis, corona apicali minuta 
collo subnullo supra cornua superiora vix prominula, setis conniventibus canalem claudentibus 
coronam superantibus. Sed adsunt, quorum cornu inferius unum alterumve vel utrumque di- 
stinctissimum, collum quidem breve at evolutum corona distinctiore superatum, ita ut nuces 
anomalas Ussurienses a ceteris sejungere frustra conatus sim. Praeterea plantae ipsae ne mini- 
mam quidem differentiam ab europaea offerunt: folia enim, interdum basi macula purpurea la- 
minae configurationis notata saepe deficiente, omnino conformia, flores (forsan paullo majores), 
habent quidem petala integra, quae in Nees Gen. plant. FI. Germ. IV, 5. emarginata depinguntur, 
sed in aliis iconibus plantae europaeae integra delineantur, ita ut verosimiliter partes florales 
eodem modo variant ac nuces. 
Oro XXXIIL HALORAGEAE. 
(224) 1. Myriophyllum verticillatum K.? — Led.l. c. Il, p. 118. — 
Turez. |. c. I, p. 420. — Bge. I. c. n. 169. 
Hab. Unterhalb Chuela, in stillen Amur-Armen, 28 Aug. 1855 (Maack). 
Frustulum incompletum absque flore adglutinatum Limnanthemo nymphoidi inter plantas 
Maackii inveni. Dignoscitur a A. spicato et M. alternifloro aculeolo minuto in axilla lacinia- 
rum folii, qui semper in M. vertcillato reperitur (saltem in hujus specc. petropolitanis). 
Oro XXXIV. HIPPURIDEAE. 
(235) 1. Hippuris montana Hed. |. c. II, p. 120. 
Hab. An der Amur-Mündung, zwischen Nikolajewsk und Cap Tschhirkrach, in Nadel- 
wäldern, sehr selten, 22 Aug. 1854 (steril.). 
